Po obejrzeniu sztuki teatralnej Richard Dreyfuss chciał zagrać pułkownika Jessepa.

Sean Bean był brany pod uwagę do roli Stephena Chase'a.

Taśma filmowa mierzyła 2389 metrów.

Taśma filmowa mierzyła 2200 metrów.

Somy Ali podpisała kontrakt na udział w filmie, ale zrezygnowała. Zastąpiła ją Vaishnavi. Wkrótce debiutantka Vaishnavi pokłóciła się z twórcami filmu. Zaproponowano jej tak małą rolę, że rozważała odejście. Wtedy twórcy obiecali jej, że zaoferują jej większą rolę w kolejnej produkcji.

Akcja filmu rozgrywa się w latach 1809–1812.

Stu więźniów San Quentin otrzymało niewielką opłatę za pracę nad filmem podczas scen więziennych. Stała obsada i ekipa filmowa były codziennie stemplowane specjalnym tuszem, który świecił w świetle ultrafioletowym, aby strażnicy mogli rozpoznać, kto może opuścić teren więzienia pod koniec dnia.

Woody Allen pierwotnie planował, że film będzie trwał trzy godziny i będzie podzielony na dwie części. W pierwszej bohater miał żyć w teraźniejszości. Druga część miała być futurystyczna. Jednak United Artists odrzuciło ten pomysł.

Losy Jake'a Manninga są podobne do prawdziwej historii Jacka Unterwegera, austriackiego pisarza i seryjnego mordercy zwanego Dusicielem z Wiednia.

Film wspomniano w powieści „Martwa Śnieżka” Alka Rogozińskiego.

Serial wspomniano w powieści „Martwa Śnieżka” Alka Rogozińskiego.

Film został niemal w całości nakręcony przez Yumenga Xina i jego matkę, którzy pracowali nad nim przez około pięć lat. Po ukończeniu filmu dystrybutor próbował przekonać Xina, by nie publikował go po obejrzeniu. Reżyser jednak nalegał i film trafił do kin.

Film wspomniano w powieści „Martwa Śnieżka” Alka Rogozińskiego.

Serial wspomniano w powieści „Martwa Śnieżka” Alka Rogozińskiego.

Powieść „Martwa Śnieżka” Alka Rogozińskiego inspirowana jest tym filmem.