Ciekawostki filmowe

Według Tima Rotha, scena w bunkrze była tak trudna do nakręcenia, że ​​realizator dźwięku o mało nie zrujnował ujęcia, płacząc do mikrofonu.

Joan Allen miała zagrać Veronicę Guerin, gdy John Mackenzie był rozważany na stanowisku reżysera.

Głównym motywem muzycznym filmu jest utwór "My World Begins And Ends With You" autorstwa Jamesa F. Hanleya. Hanley był wziętym kompozytorem, którego piosenki śpiewały największe gwiazdy tamtych lat, w tym Judy Garland. Wybór tak renomowanego twórcy miał podnieść prestiż tej niskobudżetowej produkcji.

Naomi Watts i Sarah Jessica Parker były brane pod uwagę do roli Julii Harris.

Fi;m nakręcono między sierpniem 2000 a czerwcem 2001 roku.

Joan Weldon i Vera Miles były kandydatkami do roli Sue Allen.

Dla Frances Dee był to jeden z pierwszych filmów w karierze. Aktorka, która zaczynała jako statystka zaledwie dwa lata wcześniej (1929), szybko stała się jedną z ulubienic Paramount. Co ciekawe, mimo że w "Caught" grała postać marzącą o pracy w salonie tańca, w rzeczywistości była znana z bardzo eleganckiego i spokojnego wizerunku.

Pierwotnie film miał nazywać się Twelve Hours of Love (Dwanaście godzin miłości). Studio MGM uznało jednak, że brzmi to zbyt mało poważnie jak na dramat wojenny, i zmieniło tytuł na bardziej filozoficzny – This Mad World.

Film zalicza się do nurtu Pre-Code, czyli powstał przed wprowadzeniem surowej cenzury obyczajowej (Kodeksu Haysa). Pozwalało to na poruszanie odważniejszych tematów, takich jak życie w nocnych klubach czy skomplikowane relacje rodzinne "nie do końca przyzwoitych" bohaterek.

Bob Lazar pojawił się jako gość w podcaście u Joe Rogana w dzień premiery tego dokumentu. Zanim gospodarz udzielił z nim wywiadu, wspólnie obejrzeli produkcję.

Film powstał w kluczowym dla Warner Bros. roku 1927 – tym samym, w którym studio wypuściło przełomowego Śpiewaka Jazzbandu, kończąc erę kina niemego. White Flannels był jednym z ostatnich czysto niemych dramatów tej wytwórni przed nadejściem dźwięku.

Autor oryginału, Rex Beach, był w tamtych latach jednym z najlepiej opłacanych pisarzy w USA. Specjalizował się w historiach o silnych charakterach, co Allan Dwan idealnie przełożył na język obrazu.

Film został nakręcony w okresie od 4 sierpnia do 17 września 1976 roku.

Choć film z 1926 roku zaginął, historia ta doczekała się brytyjskiego remake’u w 1948 roku (również pod tytułem The Blind Goddess). Jeśli chcesz poznać tę opowieść w wersji dźwiękowej, to właśnie ta późniejsza produkcja jest obecnie dostępna do obejrzenia.

Robert G. Vignola, który wyreżyserował ten film, był znany z dbałości o detale scenograficzne. Wcześniej stworzył jeden z najdroższych filmów tamtej epoki – „When Knighthood Was in Flower” (1922), co gwarantowało, że „Fifth Avenue” wyglądała na ekranie niezwykle kosztownie.