Ciekawostki filmowe

To pierwszy odcinek z udziałem Chrisa Owensa zrealizowany częściowo jako czarno-biały.

John Cazale był bardzo osłabiony z powodu raka płuc, gdy rozpoczęły się zdjęcia, dlatego wszystkie jego sceny zostały nakręcone w pierwszej kolejności. Michael Cimino od początku wiedział, że aktor umiera, o czym studio nie miało pojęcia. Kiedy prawda wyszła na jaw, chciano zastąpić Cazale'a, ale Meryl Streep zagroziła, że ​​odejdzie. Cazale zmarł 13 marca 1978 roku, wkrótce po zakończeniu zdjęć. Nie zobaczył ukończonego filmu.

Rose jest pierwszą osobą, która później poznaje prawdziwą tożsamość i imię Spearsa.

Odcinek ten kręcono podczas pandemii Covid-19. Po nakręceniu scen aktorzy musieli natychmiast zakładać maski.

Aktorzy z oryginalnej serii, którzy pojawili się gościnnie w tym serialu to Billy Warlock (w odcinku 14), Yasmine Bleeth (w odcinku 16), Alexandra Paul (w odcinku 41) oraz Michael Newman (w odcinkach 14, 16 i 30).

Jest to najkrótszy serial z multiwersum „Arrowverse”.

Bogata scena uczty weselnej poprzedza podobną sekwencję wykorzystaną rok później w filmie „Anna Karenina” (1935).

Robert Redford i Richard Chamberlain byli brani pod uwagę do roli Charlesa.

Jane Fonda i Jessica Lange były brane pod uwagę do roli Molly Gilmore.

Film powstał na podstawie powieści norweskiej pisarki Sigrid Boo pt. Vi som går kjøkkenveien. Książka ta była tak popularna, że doczekała się ekranizacji w kilku krajach (m.in. w Szwecji i Norwegii), ale wersja amerykańska jest jedyną z elementami animowanymi.

Produkcja znalazła się na liście „1001 filmów, które musisz zobaczyć przed śmiercią” pod redakcją Stevena Schneidera.

Autorem scenariusza był Reginald Berkeley, były żołnierz, który stał się aktywistą politycznym. To jego doświadczenia frontowe nadały filmowi pesymistyczny ton. W ustach bohaterów padają gorzkie zdania, jak np.: „Dzień Zawieszenia Broni nie może być zbyt zabawny dla przegranych” czy „Wojna to choroba”.

W jednej ze scen Will Rogers pali fajkę, jednak zamiast tytoniu znajduje się w niej specjalna mieszanka ziół leczniczych na astmę.

Finałowa scena z Danielem Olbrychskim biegnącym po polu jest uważana za symboliczne przekazanie mu pałeczki „pierwszego aktora pokolenia” po zmarłym Cybulskim.

Film jest jedyną pełnometrażową, anglojęzyczną wersją kinową sztuki Canción de cuna autorstwa Gregorio Martíneza Sierry. Wszystkie późniejsze adaptacje tego tekstu w języku angielskim były realizowane wyłącznie jako produkcje telewizyjne lub spektakle teatralne.