Ernst Lubitsch jest często błędnie uznawany za reżysera tego filmu.

Film uważany jest za zaginiony.

Jest to wersja wcześniejszego telewizyjnego dokumentu o Brusie Lee – The Life of Bruce Lee.

W 1987 roku wydano pokolorowaną wersję filmu.

Zdjęcia do filmu zrealizowano w Los Angeles w ciągu jednego dnia – 3 marca 2001.

Film uważany był za zaginiony, ale odnalazł się w posiadaniu czeskiego kolekcjonera, od którego – w 2006 roku – odkupiła go Filmoteka Narodowa.

Jest to drugi filipiński film, który został pokazany na Festiwalu Filmowym w Wenecji.

Film uważany jest za zaginiony.

Taśma filmowa mierzyła 289 metrów.

Jon Pertwee to młodszy brat Michaela, scenarzysty filmu.

Taśma filmowa mierzyła 3232 metry.

Taśma filmowa mierzyła 535 metrów.

Film ten jest pracą dyplomową operatorki Renaty Pajchel, ocenioną na stopień dobry.

Taśma filmowa mierzyła 1760 metrów.

Slogan reklamujący film brzmi: „The Love For Her Family Held No Curfew. Needed No Permit. Had No Boundaries”.