Tomasz Misiewicz

La Captura — Ponad opis krótkiej wszak operacji nie wyrasta w filmie Cartasa żaden zasób kreacyjny, o artystycznym nie wspominając przeczytaj recenzję

Dymny... Dymny — Z dzisiejszej perspektywy wyrażanej dominacją postaw ekshibicjonistycznych film Jolanty Słobodzian wart będzie refleksji wymagającej uniwersalnej wrażliwości przeczytaj recenzję

Mój najlepszy przyjaciel, jego dziewczyna i ja — Film w reżyserii Marco Petry może być dość nieskomplikowaną projekcją oczywistych wszak kolei losów, jakie spotkają niejednego z nieustatkowanych Piotrusiów Panów przeczytaj recenzję

Doczekać zmroku — "Doczekać zmroku" zawarło w sobie wartość warsztatowego uniwersum, według którego zwykli się układać przyszli scenarzyści filmowi przeczytaj recenzję

Ostatnia posługa — Michel Delgado udowodnił, iż dla dobrze napisanej komedii tematy tabu nie istnieją przeczytaj recenzję

Pejzaż w kolorze sepii — Dominująca barwa zawarta w tytule filmu w zasadzie definiuje jego niezbyt dynamiczną formułę przeczytaj recenzję

Ktoś całkiem obcy — "Ktoś całkiem obcy" to kino wprawdzie zaangażowane emocjonalnie, wrażliwe na niedolę ludzką i podkreślające jej uniwersalny wymiar, ale jednocześnie dość oszczędne w środkach. przeczytaj recenzję

Był jazz — "Był jazz" może stanowić trudną z obecnej perspektywy wycieczkę do świata fantasmagorii wplecionych w realny socjalizm i jego absurdy przeczytaj recenzję

Maskarada — "Maskarada" to ciekawa wizja zaczerpnięta z artystycznych kuluarów, która może wywołać nieco wyimaginowany, ale przecież możliwy ferment intelektualny przeczytaj recenzję

Człowiek, który miał szczęście do pecha — "Człowiek, który miał szczęście do pecha" jest produkcją z założenia niskobudżetową, która ma być może uzasadnione aspiracje, by ulokować się w nieco szerszej świadomości przychylnych kinomaniaków. przeczytaj recenzję