Żółtodzioby

Ida buntuje się przeciwko ciągłym kłótniom rodziców i nieznośnej atmosferze w domu, którą zresztą sama pogarsza aroganckim zachowaniem i nienawistnym stosunkiem do najbliższych. Zbuntowana nastolatka i zakochany w niej chłopak postanawiają uciec z domu, a najlepiej – z kraju. Samochodem ojca Szymona zmierzają w stronę granicy. W drodze przypadkiem odkrywają pasażera na gapę. W bagażniku samochodu ukrył się mały brat Idy, który bardzo przeżywa wszystkie rodzinne awantury. Dziewczyna jest wściekła, że muszą zawrócić z drogi, by odwieźć malca do domu. Szymon proponuje krótki odpoczynek nad morzem. Nie podejrzewa, że wydarzy się coś, co całkowicie odmieni ich losy, zmusi do zrewidowania hierarchii wartości i gwałtownie skróci czas przechodzenia od okresu „burzy i naporu” do życia dorosłego i odpowiedzialnego. Spięci, z byle powodu wybuchający agresją młodzi ludzie nad morzem znów stają się sobą. Tarzają się w piasku, śmieją się, Ida marzy o wspólnym życiu z Szymonem w przytulnym domku nad oceanem. Jej wyobrażenia o przyszłości są zwyczajne – on by pracował, ona by gotowała, ale nie byłoby „jak zazwyczaj”, gdy ludzie, którzy się kochali, zaczynają się nienawidzić. Pochłonięci rozmową zakochani nie zwracają uwagi na chłopca, który bawi się tuż nad wodą. Nagle spostrzegają, że Mały zniknął. Nawołują, rozpaczliwie szukają malca nad brzegiem i w lesie, bezskutecznie. Jeszcze mają nadzieję, że gdzieś się schował, że ktoś się nim zaopiekował. opis dystrybutora