Interia

Jest to film, który nie wymaga dużej uwagi czy skupienia i może lecieć w tle... na przykład przy gotowaniu czy składaniu lego. Nie sądzę jednak, że wielu osobom zapadnie w pamięć. przeczytaj recenzję

W filmie nie brakuje scen agresji i nagłych wybuchów złości, ale bije z niego autentyczność. Co najważniejsze, poprzez pokazanie niejednoznacznych bohaterów nie stosuje na widzach szantażu emocjonalnego. przeczytaj recenzję

Siłą udanych produkcji science fiction są dla mnie intelektualne czy nawet filozoficzne wyzwania, jakie stawiają widzowi. W filmie Rønninga wszystko dopowiedziane jest do ostatniego słowa. przeczytaj recenzję

Filmowy portret pozwala nam zbliżyć się do bramkarskiej legendy, choć czyni to z wyraźną dbałością o komfort bohatera. przeczytaj recenzję

To jeden z tych filmów, który pada ofiarą streamingu i nowej ery dystrybucji wysokobudżetowego kina w starym stylu. Kina o zwykłym facecie, który widowiskowo walczy z żywiołem o życie bezbronnych. przeczytaj recenzję

Proza Tokarczuk, język jakim się posługuje czy kreowana przez nią rzeczywistość wydają się nie być łatwe do przełożenia na wielki ekran. Dlatego forma jest tak ważna w filmie Adamik. przeczytaj recenzję

Akcja "Prześwitu" w finale irytująco się urywa. Czy przez brak pomysłu na konkluzję i inteligentne zamknięcie opowieści? Wiele na to wskazuje. przeczytaj recenzję

Jest to obraz kreślony grubą kreską, często odchodzący od psychologicznej wiarygodności i reguł prawdopodobieństwa w imię dobrego humoru. Ja te decyzje kupuję. przeczytaj recenzję

Seans po latach jest jak raczenie się szklaneczką 40-letniego bourbona, który wyśmienicie się zestarzał, a jego nuty smakowe i zapachowe z czasem stały się jeszcze bardziej złożone i intrygujące. przeczytaj recenzję

Nie będziemy pewnie do niego wracać po latach, co nie zmienia faktu, że to bardzo porządnie zrealizowany crowd-pleaser. Dobre kino rozrywkowe w czystej postaci. przeczytaj recenzję