Esensja

Złoty Glob, Oscar za najlepszy film zagraniczny, Cezar za najlepszy debiut reżyserski – sporo tego. Ale chyba dobrze, że o takim filmie jest głośno. Bo to szumna przestroga na przyszłość. przeczytaj recenzję

Zakończenie jest takie, że mogą zrobić drugą część! Jak pójdziecie do kina, to może ją nakręcą! przeczytaj recenzję

Projekt zapowiadał się bardzo ciekawie formalnie: jedenastu reżyserów miało nakręcić po jednym filmie nawiązującym do wydarzeń z 11 września, każdy film miał trwać 11 minut, 9 sekund i jedną klatkę. przeczytaj recenzję

Podsumowując – wielka kampania marketingowa, wielkie pieniądze, gigantyczny, kosmiczny wręcz, niewypał. przeczytaj recenzję

Mam wrażenie, że Woo zagubił się w tych ostatnich latach w hollywoodzkich, efekciarskich projektach i zgubił w tym gdzieś swój pomysł na kino. Nie wiem, co zobaczył w scenariuszu do „Szyfrów wojny”. przeczytaj recenzję

Film jest dowodem na to, że ludzie, którzy nie mają o czymś pojęcia, nie powinni o tym kręcić filmów (Janusz Zaorski głośno przyznaje, że nakręcił „Hakera”, żeby poznać temat). przeczytaj recenzję

O mamusiu… ludzie, musicie to zobaczyć! „Nigdy więcej” przez 2/3 swojego czasu trwania jest po prostu banalnym produkcyjniakiem – skrajnie schematycznym i przewidywalnym. przeczytaj recenzję

Ogólnie wyszła z tego nieudana próba naśladowania filmów braci Farrelly przez kogoś z dużo mniejszym talentem realizacyjnym. Można sobie odpuścić. przeczytaj recenzję

Trudno sobie wyobrazić bardziej infantylny tytuł filmu niż „Włamanie na śniadanie” – polskie „tłumaczenie” słowa „Bandits”. przeczytaj recenzję

Jest to kolejny obraz francuskiej kinematografii, świadczący o jej niezwykle mocnej pozycji, udanie walczący z superprodukcjami zza oceanu. przeczytaj recenzję