Onet Film

Młody Ahmed — Mistrzowie nic nie muszą. Mistrzowie, którzy przez wiele lat wyznaczali styl, mogą robić to nadal. Status mistrza zobowiązuje. „Młody Ahmed” jest jak wcześniejsze filmy braci Dardenne. przeczytaj recenzję

Doktor Sen — Film przez dwie i pół godziny trzyma w napięciu, jest efektownie zrealizowany i wykracza poza horror, dobudowuje też ciekawe uniwersum do świata, który pamiętamy z książki Stephena Kinga i filmu Stanleya Kubricka. przeczytaj recenzję

Amazing Grace: Aretha Franklin — Pomimo upływu lat zapisany na celuloidzie „Amazing Grace” nic nie stracił ze swojej pierwotnej siły. przeczytaj recenzję

Cóż za piękny dzień — To oczywiście opowieść o triumfie dobra nad goryczą i cynizmem. Tylko pozbawiona patosu, szczera i przez to cholernie celnie trafiająca prosto w serce. przeczytaj recenzję

Jojo Rabbit — Film o przyjaźni z Hitlerem, zabawnych nazistach, z żartami z Żydów i wojną w krzywym zwierciadle? Jeśli zrobiłby go ktokolwiek inny, można byłoby drżeć. Ale za sterami stanął Taika Waititi. Widzom, zamiast oburzenia, pozostaje więc śmiech: niewygodny, nieokiełznany. Oczyszczający. przeczytaj recenzję

Skłodowska — Być może w hołdzie dla rysowanego rodowodu scenariusza, Satrapi decyduje się na wprowadzenie animowanych przerywników. Ilustrują one procesy chemiczne i fizyczne. Gdyby zrealizowano je z większym rozmachem i w bardziej abstrakcyjnej estetyce, byłyby ciekawymi wizualnymi przerywnikami, wzbudzały emocje. przeczytaj recenzję

Żelazny most — Monika Jordan-Młodzianowska, rodowita Ślązaczka, świetnie wykorzystuje motyw tytułowego mostu, kopalni, schodzenia pod ziemię i związanej z tym odpowiedzialności za drugiego człowieka. przeczytaj recenzję

Nieplanowane — Słabe kino, skuteczna propaganda. przeczytaj recenzję

Terminator: Mroczne przeznaczenie — Naszym zdaniem, chociaż jest to najlepsza część od "Dnia sądu", pozostawia spory niedosyt, trudno też zrozumieć sens wprowadzenia pewnych wątków fabularnych. przeczytaj recenzję

Król — "Król" to skrajnie męskie kino — w stereotypowym ujęciu odbiorczym filmu wojennego, ale i ze względu na płeć członków ekipy i obsady. Ten drastyczny brak parytetów łagodzi jednak finał opowieści. przeczytaj recenzję