Bliżej ekranu

Hiacynt — Film najciekawszy jest w aspektach, które niewiele mają wspólnego z kinem gatunkowym. Opowiada o cynizmie władzy, która pogrążona w zdegenerowanej degrengoladzie jeszcze nie wie, że chyli ku upadkowi przeczytaj recenzję

Wszystko poszło dobrze — Film Ozona do złudzenia przypomina słodko-gorzki feel-good movie. Problem w tym, że opowiada o trudach starości i problemie eutanazji. Film na poprawę humoru o śmierci? Takie rzeczy tylko we Francji przeczytaj recenzję

Trzy piętra — To najgorszy film Nanniego Morettiego od dawna, przynajmniej od czasu, gdy zaczęto go zaliczać do czołówki europejskich autorów przeczytaj recenzję

Zola — To opowieść, której potrzeba rozmachu hollywoodzkiej pierwszej ligi, a reżyserska maestria Bravo to ewentualnie średniawka drugiej przeczytaj recenzję

Titane — Wydaje się, że reżyserka płynie po powierzchni, tworząc efektowne obrazy, kolorując neonowymi barwami i podpierając się popularnymi piosenkami przeczytaj recenzję

Ćmy — Stasik opowiada szorstko, niekonwencjonalnie, wyrywając nas z oczywistości patrzenia. Symbolika, obrazy, formalne eksperymenty nie są w równym stopniu tutsj celne przeczytaj recenzję

Mała mama — „Mała mama” to perełka, film o odchodzeniu, wielkim smutku i małych radostkach. przeczytaj recenzję

Bo we mnie jest seks — Film jest wręcz absurdalnie zły, nie udało się w nim absolutnie nic, a ambicje i potencjał były spore. Cofa polską kinematografię o jakieś dwadzieścia lat. przeczytaj recenzję

W pętli ryzyka i fantazji — Formalny minimalizm pozwolił skumulować emocje, które nigdy na ekranie nie eksplodują, ale pod materią słów są bardzo dobrze wyczuwalne przeczytaj recenzję

W drogę! — To porywające, brawurowe kino drogi, które ma w sobie szaleństwo młodości, ale również dojrzałość proponowanej refleksji. Niby kolejny film drogi, ale takiej przejażdżki jeszcze nie przeżyliście! przeczytaj recenzję