Sprawa osobista —
Taka fabuła zasługiwała na coś, co wywoła wielkie emocje, pozwoli zrozumieć problem i uderzy w widza mocną puentą. Niestety wszystko odmierzone jest od linijki. Do tego dochodzi przewidywalność.
przeczytaj recenzję
Dla dobra Adama —
Świeża perspektywa reżyserki na pracę pielęgniarki i trudną sprawę problematycznej matki z dzieckiem nadaje produkcji niewyobrażalne napięcie
przeczytaj recenzję
Wpatrując się w słońce —
Jeśli się skupimy, dostrzeżemy spójność, budowaną w oryginalny i nowatorski sposób – taką, która nadaje całości ponadczasowy i uniwersalny przekaz największych filmów kina.
przeczytaj recenzję
Przepis na szczęście —
Przyjemny przeciętniak. „Leave One Day” nie pozostaje długo w pamięci, a emocje – choć były obecne – znikają równie szybko.
przeczytaj recenzję
Ukryty motyw —
Choć pomysł jest znakomity, rozpisanie historii sprawia, że fabuła zbyt szybko traci wiarygodność i troszkę rozpada się jak domek z kart. Wydarzenia są nieprawdopodobne.
przeczytaj recenzję
Ewaluacja —
Najmocniejszą stroną tej produkcji jest Alicia Vikander, która może naprawdę poszaleć aktorsko – raz jest poważną i zimną profesjonalistką w pracy, a raz zmienia się w dziecko.
przeczytaj recenzję
Cztery pory roku: Sezon 1 —
Serial bez zbędnego bagażu, lekki i z fajnym przekazem, choć nieco przeciągnięty. Dobrze, że powstał, bo pozwala młodszym pokoleniom przyswoić opowieść Alana Aldy.
przeczytaj recenzję
Gwiezdne wojny: Opowieści z podziemi —
Zmarnowały potencjał postaci i konceptu. Do tego sam przestępczy półświatek odgrywa w historii marginalną rolę – i wcale nie wchodzimy do niego tak, jak się tego można było spodziewać.
przeczytaj recenzję
Szpiedzy —
Film, który intryguje postaciami i prosto, ale całkiem sprawnie budowaną intrygą. Gdy poczujemy ten klimat i skupimy się na aktorach, dostaniemy zaskakująco udaną rozrywkę.
przeczytaj recenzję