Z dala od polityki

Film ma swoje zalety. Choćby mechaniczne roboty, niezłą scenografię odtwarzającą lokacje z gry i do tego całkiem niezłe tempo. Szkoda więc, że fabuła chwilami wydaje się na bakier z logiką. przeczytaj recenzję

Prawdziwy klasyk, który ogląda się dla żartu, ale który regularnie przyciąga przed telewizory miliony widzów. Przy każdym kolejnym wznowieniu! przeczytaj recenzję

To godna powtórka z rozrywki: wygląda niemal tak samo, ma obłędne tempo i nierówny, niekiedy mocno absurdalny humor, a do tego całą masę przebojowych piosenek. przeczytaj recenzję

Obraz sprawiający wrażenie autentycznego, bardzo klimatyczny, szczery i prawdziwy. Czy propagandowy? Być może, o ile za propagandę można uznać przedstawianie dzielnicowych w pozytywnym świetle. przeczytaj recenzję

Ma swoje wady, wydaje się zbyt płytki, ale jest to zapis pewnej rzeczywistości. Obraz obywateli, którzy w przyszłych wyborach mogą zadecydować o losach Ameryki, a co za tym idzie – całego świata. przeczytaj recenzję

Takie voyeurystyczne kino – dosłownie i w przenośni – ma swoich fanów, ale i zaciętych wrogów. Osobiście lubię je, ale akurat "Noce i weekendy" trochę mnie znudziły. przeczytaj recenzję

Falk stworzył obraz kameralny, skupiony na emocjach. Bogaty w treści pozwalające na różną interpretacje. Bo być może "Joanna" to film o wojennej samotności. przeczytaj recenzję

Taka bajeczka dla grzecznych naiwniaków. Ciepła, pozytywna, ale niemająca zbyt wiele wspólnego z rzeczywistością. Upraszczająca mnóstwo rzeczy, nieprzystająca do prawdziwego życia. przeczytaj recenzję

Do pewnego stopnia "Święto ognia" jest filmem o niepełnosprawności. Z kina wychodzi się ze „wzruszem” i przekonaniem, że jakby nie było, to będzie dobrze. Po prostu musi być! przeczytaj recenzję

Zamieniają się chwilami w horror, kiedy indziej przypominają film sensacyjny. Czasami zaskakują fajnymi kadrami bądź szybkim montażem, kiedy indziej rozczarowują małą ilością szczegółów w kadrze. przeczytaj recenzję