Chronofilmoteka

Arrowsmith — „Arrowsmith” niestety zawodzi. Mimo znakomitego pomysłu i ciekawego zarysu fabuły, nie został przygotowany z należytą starannością. przeczytaj recenzję

Zła dziewczyna — Zła dziewczyna zrobiła na mnie dobre, choć nie rewelacyjne wrażenie. przeczytaj recenzję

Opera za trzy grosze — Przyjemnie się go oglądało, przyjemnie słuchało. Nie wpisuje się może w listę arcydzieł, ale też absolutnie nie ma się do czego przyczepić. przeczytaj recenzję

Tabu: A Story of the South Seas — Tabu, ogólnie rzecz biorąc, zawodzi. Nie jest to może film zły, ale nie wciąga, nie zaskakuje i nie ma w nim nic fascynującego. przeczytaj recenzję

Dracula — „Książę Dracula” jest klasykiem, na który trudno nie spoglądać przez pryzmat innych dzieł opartych na powieści Brama Stokera. przeczytaj recenzję

Limite — Film Mário Peixoto nie należy do udanych eksperymentów. Jego największą słabością jest zbyt długi czas trwania. przeczytaj recenzję

Maroko — Josef von Sternberg znalazł się w roku 1930 u szczytu reżyserskiej kariery. Odkrył i z powodzeniem wprowadził do Hollywood przyszłą legendę kina. przeczytaj recenzję

Anna Christie — „Anna Christie” spełniła swoje zadanie jako wehikuł Grety Garbo do kariery w filmach dźwiękowych. Zaowocowało to zresztą jej nominacją do Oscara. przeczytaj recenzję

Pod dachami Paryża — Pod dachami Paryża to musical obficie czerpiący z dorobku kina niemego. Ma wiele plusów. przeczytaj recenzję

Szary dom — Szary dom jest ciekawym przykładem wczesnego dramatu więziennego. przeczytaj recenzję