Scenariusz filmu powstał na podstawie bestsellerowej powieści, którą napisała Margaret Mazzantini – prywatnie żona reżysera i odtwórcy głównej roli, Sergio Castellitto.

Produkcja znalazła się na liście „1001 filmów, które musisz zobaczyć przed śmiercią” pod redakcją Stevena Schneidera.

W odcinku wspomniano Michaela Jacksona i Davida Hasselhoffa.

Produkcja znalazła się na liście „najbardziej znienawidzonych” filmów Rogera Eberta.

Był to pierwszy film w karierze Penélope Cruz, w którym wystąpiła nie tylko jako główna gwiazda, ale także jako pełnoprawna producentka. Aktorka była tak zachwycona scenariuszem, że osobiście zaangażowała się w zorganizowanie środków na produkcję.

Rebel Wilson oskarżyła Sachę Barona Cohena o molestowanie na planie filmu Grimsby. Aktorka opisała sytuację w swojej biografii w 2024 roku, twierdząc, że twórca zachowywał się nieodpowiednio. Sacha Baron Cohen stanowczo zaprzeczył tym oskarżeniom.

Sherilyn Fenn i Johnny Depp spotykali się w czasie kręcenia tego odcinka.

Taśma filmowa mierzyła 2264 metry.

Taśma filmowa mierzyła 496 metrów.

Taśma filmowa mierzyła 587 metrów.

Fernando Iglesias, który gra rolę pianisty, jest w związku z Pedro Almodóvarem od 2002 roku.

Ulubionym aparatem Janis jest Canon EOS 5D MkIV, którego używa od czasu pierwszej sceny, rozgrywającej się w 2016, czyli w tym samym roku, w którym ten model zadebiutował. Podczas sesji zdjęciowej używa również aparatu Leica M6 na kliszę i cyfrowego aparatu Fujifilm X-H1.

Jedna ze scen – niszczenie prestiżowych nagród filmowych na oczach aktorów – miała pokazać absurdalność przywiązania artystów do trofeów i ich gigantyczne ego. Do tej sceny przygotowano bardzo realistyczne repliki prawdziwych statuetek (w tym odpowiedników nagród z Cannes czy Wenecji).

W filmie zawarto cytat z innego dzieła Konrada Niewolskiego – Symetrii.

Na końcu odcinka upamiętniono Erika Dane'a, który zmarł 19 lutego 2026 roku wskutek niewydolności oddechowej spowodowanej stwardnieniem zanikowym bocznym.