Tom Hanks chciał, aby Meg Ryan zagrała rolę Emily. Jednak aktorka podpisała kontrakt na udział w Kiedy Harry poznał Sally (1989) i była wówczas niedostępna.

Pudla Waltera, Queenie, grał ten sam pies, który zagrał Precious w Milczeniu owiec (1991).

Ivan Reitman, który początkowo miał wyreżyserować ten film, odrzucił propozycję, by zamiast tego nakręcić Bliźniaków (1988).

Kathleen Turner była rozważana do głównej roli kobiecej. W tym czasie aktorka była w konflikcie z wytwórnią 20th Century Fox, ponieważ nie chciała zagrać w filmie Klejnot Nilu (1985) i próbowała wykorzystać ofertę zagrania w Skarbonce jako chwyt negocjacyjny, choć niektórzy wówczas uważali, że była to po prostu próba uzyskania wyższego wynagrodzenia.

Produkcja znalazła się na liście „1001 filmów, które musisz zobaczyć przed śmiercią” pod redakcją Stevena Schneidera.

Arnold Schwarzenegger nie miał upuścić magnetofonu w jednej ze scen. James Cameronowi spodobał się jednak ten przypadkowy moment i postanowił pozostawić go w filmie.

Ben Stiller początkowo planował samemu zagrać Ricka Pecka, natomiast rolę Tugga Speedmana miał otrzymać Keanu Reeves.

Polska wersja dubbingu miała premierę 30 sierpnia 2013 roku w wydaniu filmu na DVD.

Rola Mikhaila Baryshnikova w tym filmie przypomina jego własną emigrację na Zachód, która miała miejsce około jedenastu lat przed nakręceniem produkcji.

Hanna Schygulla i Sally Field były brane pod uwagę do roli Sophie.

Amerykański dystrybutor podobno nie dostarczył odpowiednich dokumentów umożliwiających zgłoszenie muzyki Ennia Morricone do Oscara, mimo że ścieżka dźwiękowa była powszechnie uznawana za jedno z najwybitniejszych dzieł kompozytora.

W wywiadzie z 2011 roku dla chicagowskiego Huffington Post Ellen Barkin przyznała, że nie uważa Sea of Love za swoje najlepsze osiągnięcie i miała wrażenie, że Harold Becker nie darzył jej sympatią. Jednocześnie film uczynił ją rozpoznawalną gwiazdą. Aktorka wspominała również konflikt z reżyserem dotyczący zmysłowej sceny w sklepie spożywczym, której początkowo nie chciała realizować. Barkin podkreślała, że Al Pacino był bardzo hojny i wspierający we współpracy, a napięcie widoczne na ekranie wynikało z jej rzeczywistego stresu, który dzięki doświadczeniu zdobytemu w Actors Studio potrafiła wykorzystać w swojej grze aktorskiej. Była to także pierwsza rola, w której została obsadzona jako „obiekt pożądania”.

Kilku amerykańskich aktorów oraz jeden brytyjski aktor było zainteresowanych główną rolą męską, jednak wszyscy mieli pewne zastrzeżenia dotyczące samej postaci.

Scena, w której Madison spotyka starą, brzydką syrenę – Wiedźmę Morską – która ostrzega ją przed zakochaniem się w człowieku, została nakręcona, ale usunięta przed premierą filmu.

Lindy Booth i Robin Dunne wystąpili razem również w The Skulls II (2002).