Opowiadanie „Stary człowiek i morze” (ang. „The Old Man and the Sea”) opublikowano po raz pierwszy w 1952 roku.

W filmie wykorzystano utwory Kazimierza Przerwy-Tetmajera.

Obecnie film uznaje się za zaginiony. Według dostępnych danych, w Bibliotece Kongresu przetrwał jedynie niewielki fragment (prawdopodobnie część trzeciej rolki).

Film składa się z dwóch części. Pierwsza nosi tytuł „Buntownicy”, druga zaś – „Proletariat”.

Film został wyprodukowany przez Triangle Film Corporation. Była to jedna z najważniejszych wytwórni tamtego okresu, założona przez legendy kina (D.W. Griffitha, Thomasa Ince'a i Macka Sennetta), która zbankrutowała niedługo po premierze tego filmu, co mogło przyczynić się do zaginięcia kopii.

Taśma filmowa mierzyła 137 metrów.

Taśma filmowa mierzyła 410 metrów.

Taśma filmowa mierzyła 190 metrów.

Grająca w spektaklu Zofia Kucówna była żoną reżysera, Adama Hanuszkiewicza.

Pierwszy pokaz odrestaurowanej wersji odbył się w styczniu 2025 roku w MoMA w Nowym Jorku. Obecnie film jest dostępny do obejrzenia online na stronie San Francisco Film Preserve z nową ścieżką dźwiękową skomponowaną przez Stephena Horne’a.

Film uznaje się za zaginiony. Choć fragmenty mogą znajdować się w archiwach (np. BFI), kompletna kopia nie jest obecnie znana.

Film został nakręcony w okresie od 27 marca do 12 maja 1950 roku.

Obecnie nie są znane żadne zachowane kopie tego filmu, przez co uznaje się go za zaginiony.

Taśma filmowa mierzyła 441 metrów.

Taśma filmowa mierzyła 245 metrów.