W trakcie filmowania sceny rozgrywających się w muzeum, Hitchcock zastosował tzw. proces Schufftana, rozwinięty przez niemieckiego operatora – Eugena Schufftana. Polegał on na tym, że fotografowano puste wnętrze muzeum, a później nakładano na otrzymane fotografie postacie ludzi, tak aby wyglądało to, jakby byli oni obecni w muzeum od początku filmowania. W roku 1929 była to bardzo nowatorska sztuczka.
Wyścig w Pimlico pomiędzy Seabiscuitem a War Admiralem w rzeczywistości został nakręcony na torze Keeneland w Lexington w Kentucky w USA. Tor został specjalnie poddany efektowi postarzenia ze względu na czas, w którym miała miejsce filmowa historia.
Aslaug twierdzi, że jest córką króla Sigurda zabójcy smoka i wojowniczki Brunhildy, córki króla Budly. Opowieść o Sigurdzie i Brunhildzie pochodzi z islandzkiej sagi Volsungów.
Powieść, na podstawie której został nakręcony film, była jeszcze trzykrotnie przenoszona na ekran: w 1932 przez Elveya, w 1944 przez Johna Brahma oraz w 1954 w filmie Man In Attic w reżyserii Hugo Fregonese.
Kiedy reżyser Sam Peckinpah złapał zapalenie płuc po całonocnej libacji z Kenem Hutchisonem nad morzem w Land's End, nie wiadomo było, czy film zostanie ukończony. Dochodząc do sił w klinice w Londynie, aby wyjść, musiał obiecać, że pozostanie trzeźwy do końca kręcenia zdjęć.
Ceremonia pogrzebowa ukazana w tym odcinku została oparta na opisie pogrzebu wikinga dokonanego przez jedenastowiecznego arabskiego podróżnika Ahmada ibn Fadlana.
Spotkanie przywódcy wioski z Ragnarem i jego ludźmi zostało oparte na opisie pierwszego spotkania Anglosasów z Normanami, które miało miejsce kilka lat przed najazdem na Lindisfare i nie zakończyło się atakiem.