Ciekawostki filmowe

Legendarne okrzyki Ala Pacino do tłumu „Attica! Attica!” były improwizacją. Pacino przyznaje, że pomysł podsunął mu asystent reżysera Burtt Harris.

Tarantula była prawdziwym, żywym pająkiem. Używano strumieni powietrza, aby poruszać ją w pożądany sposób nad miniaturowym krajobrazem.

Segment „Eye” jest luźno oparty na prawdziwej historii. W 1977 roku Mark Hamill uległ wypadkowi samochodowemu, w wyniku którego złamał nos, prawy oczodół i kość policzkową. W filmie traci prawe oko w wypadku samochodowym.

Mel Gibson był tak zawstydzony tym filmem, że walczył o to, by nie dopuścić do jego premiery w kinach w USA. Powiedział również, że jest nudny.

Taśma filmowa mierzyła 2766 metrów.

Diane Keaton, z którą Al Pacino mieszkał, znalazła scenariusz do Morza miłości i przekonała go do zagrania w produkcji. Pacino wciąż odczuwał skutki katastrofy, jaką był jego udział w Rewolucji i nie był pewien, czy chce wrócić do kina. Keaton powiedziała mu, że nie jest już aktorem z „pierwszej półki”, że twórcy nie pukają do jego drzwi z ofertami pracy, a scenariusz do Morza miłości jest dla niego stworzony. Pacino był też wtedy finansowym bankrutem i miał problemy podatkowe. W końcu zgodził się zagrać w filmie i triumfalnie powrócił do pierwszej ligi aktorów.

Delicatessen znalazł się na liście „1001 filmów, które musisz zobaczyć przed śmiercią” pod redakcją Stevena Schneidera.

Wim Wenders rozważał Johna Cassavetesa do roli Ripleya. Cassavetes ją odrzucił, ale zasugerował Dennisa Hoppera.

Niebo nad Berlinem znalazło się na liście „1001 filmów, które musisz zobaczyć przed śmiercią” pod redakcją Stevena Schneidera.

Główne zdjęcia rozpoczęły się 25 sierpnia 1975 roku.

Sceny z udziałem Alana Arkina, wcielającego się w zaginionego ojca Petera (Robert Downey Jr.), nie znalazły się w ostatecznej wersji filmu.

Odcinek w dużej mierze nawiązuje do filmu Fritza Langa, M - Morderca. W obu przypadkach mowa jest o morderstwach dokonywanych przez pedofilów. Delgado jest wyraźnym nawiązaniem do postaci granej w filmie przez Petera Lorre’a (Hans Beckert).

Odcinek zadedykowano Kay Talbott, matce Michaela Talbotta, która zmarła w 1987 roku.

To ostatni odcinek z udziałem Johna Diehla w roli Larry'ego. Było kilka powodów jego odejścia z serialu. Universal i NBC chciały obniżyć koszty produkcji z powodu spadku oglądalności. Dodatkowo Diehl chciał zająć się pracą w teatrze.

W odcinku gościnnie zagrał G. Gordon Liddy, który był amerykańskim prawnikiem i agentem FBI, skazanym za spisek, włamanie i nielegalne podsłuchy w aferze Watergate za rządów Nixona.