Film osiągnął ponad 125 milionów dolarów wpływów na świecie, przewyższając wynik poprzedniej części.

Taśma filmowa mierzyła 2714 metrów.

Podczas pokazów testowych widzowie pozytywnie reagowali na postać Becka (John Leguizamo) i byli rozczarowani jego śmiercią. Reżyser Jean-François Richet wykorzystał to, dodając ujęcie zbliżenia jego ciała upadającego na śnieg z widoczną raną postrzałową na czole.

Barbara Gordon nosi przez cały film elementy garderoby w kolorze niebieskim, w tym dwa różne stroje oraz elementy kostiumu Batgirl.

Tytuł „Need for Speed” funkcjonował również jako nazwa powieści autorstwa Briana Kellehera, publikującego pod pseudonimem Mack Maloney.

Elementem napędzającym fabułę (tzw. MacGuffin) jest pamięć USB zawierająca niepodważalne dowody korupcji wśród najwyższych rangą japońskich urzędników.

W magazynie pełnym nielegalnych przedmiotów można dostrzec obraz „The Storm on the Sea of Galilee” autorstwa Rembrandta z 1633 roku, który został skradziony w 1990 roku z muzeum Isabella Stewart Gardner Museum wraz z dwunastoma innymi dziełami; do dziś nie został odnaleziony.

Henry Hull i Barton MacLane wystąpili później razem w „The Walls of Jericho”.

Curtis Armstrong, który grał nastolatka, podczas kręcenia filmu miał dwadzieścia osiem lat.

Producent Ken Wales omal nie utonął podczas kręcenia filmu, gdy kaskader Dick Crockett dla żartu wepchnął go do basenu wypełnionego pianą. Nikt nie powiedział żadnemu z nich, że piana została zaprojektowana specjalnie dla strażaków i pochłania tlen, aby pomóc w gaszeniu pożarów, co oznaczało, że Wales nie mógł oddychać nawet na powierzchni wody.

Produkcja znalazła się na liście „1001 filmów, które musisz zobaczyć przed śmiercią” pod redakcją Stevena Schneidera.

Kilka miesięcy przed premierą filmu Elke Sommer pozowała nago w październikowym numerze magazynu Playboy z 1964 roku, gdzie pojawiła się na okładce i w sesji zdjęciowej. Był to przełomowy moment w jej karierze, ponieważ przyczynił się do wzrostu jej rozpoznawalności i popularności w Stanach Zjednoczonych oraz do ugruntowania jej pozycji symbolu seksu. W tamtych czasach młode aktorki często pozowały dla Playboya, aby promować swoje kariery lub filmy, w których wystąpiły.

Niepowodzenie finansowe filmu mogło przyczynić się do anulowania projektu „He Who Dares”, scenariusza autorstwa Randy’ego Feldmana, sprzedanego Warner Bros. za około 1,25 miliona dolarów; fabuła dotyczyła negocjatora antyterrorystycznego próbującego rozwiązać kryzys w brytyjskiej ambasadzie w USA.

Film zawiera pierwszą w karierze rolę antagonistyczną Seltona Mello.

Po tym odcinku Kim Raver znika z serialu aż do sezonu czternastego.