Mulder mówi Scully, że gdyby chciał się ustatkować, zrobiłby to w miejscu takim jak Home. Mimo że ona nie wydaje się przekonana, w końcu oboje stworzą razem własny dom w podobnym miejscu.
Dorothy Mackaill, która wcieliła się w rolę Jeanie, w tym samym roku (1924) otrzymała prestiżowy tytuł WAMPAS Baby Star. Było to wyróżnienie dla młodych aktorek wróżących wielką karierę – obok niej w tej samej grupie znalazła się m.in. legenda kina Clara Bow.
Reżyser James Cruze słynął z dbałości o szczegóły. Choć większość scen kręcono prawdopodobnie w atelier w Kalifornii (ówczesny standard dla Paramount Pictures), recenzenci z epoki podkreślali niezwykły realizm dekoracji przedstawiających narożny bar w Bowery – odtworzono go z niemal dokumentalną precyzją.
Centralny punkt fabuły – pocałunek, którym Salomy Jane żegna skazanego na śmierć nieznajomego – był w tamtych czasach uważany za niezwykle romantyczny i odważny gest "kobiety zachodu".
Produkcja rozpoczęła się 23 lipca 1923 roku w słynnych studiach Famous Players-Lasky. Studio to było poprzednikiem dzisiejszego Paramount Pictures i w tamtym czasie dbało o to, by każda produkcja z Thomasem Meighanem (wtedy jedną z ich największych gwiazd) miała rozmach widoczny na ekranie.
Nakręcono alternatywne zakończenie pokazujące narodziny dziecka Alice Monroe (Daryl Hannah) i niewidzialnego człowieka (Chevy Chase), ale nie zostało ono wykorzystane w filmie.