Radosław Pisula

Men — "Men" Aleksa Garlanda posądzane jest o zbytnią łopatologię w temacie #metoo, ale po seansie ciężko nie przyznać reżyserowi racji. przeczytaj recenzję

Ptaki nocy (i fantastyczna emancypacja pewnej Harley Quinn) — Nie jest to produkcja, która zostanie wam w głowach na lata, ale szczera rozrywkowa bomba witaminowa, skrywająca pod wpadającą w ucho muzyką, konkretną akcją, narkotycznym tempem i wyrazistymi bohaterkami kilka istotnych życiowo tematów. przeczytaj recenzję

Bliźniak — Widowisko bzdurne, archaiczne, pokiereszowane ambicjami, pociesznie szrotowe, technologicznie wadliwe i do zapomnienia. przeczytaj recenzję

LEGO® przygoda 2 — Produkt sprzedający produkty, momentami trochę zbyt rozbuchany, ale przez cały seans czuć, że pracowali nad tym goście, którzy nie potrzebują instrukcji, żeby dobrze bawić się w kino przeczytaj recenzję

Diablo. Wyścig o wszystko — Wiele filmów o niczym naraz i na oparach. przeczytaj recenzję

Oni — Brutalnie pocięte widowisko, które jednak nadal jest autorskim głosem świetnego reżysera. przeczytaj recenzję

Mary Poppins powraca — Jest archaicznie i dosyć banalnie, ale trudno się nie uśmiechnąć, gdy Emily Blunt w rytm skocznej muzyki podróżuje z bandą dzieciaków przez narkotycznie pastelowe krajobrazy. przeczytaj recenzję

Bohemian Rhapsody — Wolałbym jednak, żeby było tu mniej egzaltacji jak z rocznicowego dokumentu dodawanego do kolekcji płyt. przeczytaj recenzję

Ant-Man i Osa — Ant-Man i Osa jest uroczym kinem rozrywkowym dającym kupę radochy – zatopionym wyraźnie w klasyce SF, gdzie liczyła się przede wszystkich zabawa wynikająca z twórczego ugniatania pomysłu wyjściowego. przeczytaj recenzję

Drapacz chmur — Mięśniolubny, ale rodzinny; momentami kosmicznie bzdurny, ale na tym samym poziomie rozrywkowo angażujący - kino na raz, ale bez zgagi. przeczytaj recenzję