Największym atutem filmu, tuż obok wyciskającej łzy gry aktorskiej Garfielda i Pugh, jest z pewnością nielinearna narracja filmu. Crowley i Payne świadomie i z rozwagą rozbijają życiorys bohaterów na małe-wielkie momenty, podsuwając je widzom niczym porozrzucane kawałki puzzli. przeczytaj recenzję

"Queer" to kino osobiste – niedbające o zachwyty i aprobatę mas, zrodzone z fascynacji beatnikowską twórczością Burroughsa oraz naznaczone dobrze znaną nam queerową wrażliwością Guadagnino. przeczytaj recenzję

"Cztery córki" to dzieło totalne, wykraczające poza schematy gatunku oraz kulturowe wyobrażenia na temat kobiecości w świecie arabskim. przeczytaj recenzję

Obraz meksykańskiego reżysera, podobnie jak "Opiekun" czy "Sundown", to kameralna, skoncentrowana na człowieku opowieść o przemijaniu i odpornych na upływ czasu, głęboko skrywanych traumach. przeczytaj recenzję

Reżyserka skupia się na żeńskiej perspektywie, filtrując znany popkulturze obraz króla rock ‘n’ rolla przez spojrzenie 78-letniej niegdyś żony Presleya. przeczytaj recenzję

David Fincher igra z oczekiwaniami widzów, umieszczając w centrum opowieści mordercę nieidealnego – zwykłego niezwykłego mężczyznę, który raz na jakiś czas popełni w swojej „pracy” błąd. przeczytaj recenzję

Nikt inny nie zna cię lepiej niż ty sam… no, chyba, że twoje dziecko – wydaje się tłumaczyć widzom Emanuele Crialese, który w "L’imensicie" skupia się na matczynej miłości i dziecięcej ucieczce w świat wyobraźni. przeczytaj recenzję

Film Alejandra Gonzáleza Inárritu to pętla niekończących się wydarzeń i zarazem autorefleksyjna podróż po dotychczasowej twórczości reżysera oraz jego największych filmowych inspiracjach. przeczytaj recenzję

Nie jest filmem antyhumanistycznym, wręcz przeciwnie – obraz Guadagnino eksploruje granice człowieczeństwa i potwierdza tezę Fromma, że „każdy z nas niesie w sobie pełnię człowieczeństwa, i święty, i zbrodniarz”, a w tym przypadku nawet zagubieni moralnie kanibale. przeczytaj recenzję