Mags jest w dziewiątym miesiącu i wciąż nie wie, czy chce dziecka. Trzydzieści osiem tygodni wymuszonych uśmiechów i wątpliwości izolują ją; szuka wsparcia, które pozwala jej przejść z użalania się ku akceptacji. Film skupia się na rzadziej omawianych aspektach ciąży – lęku, ambiwalencji, „body horrorze” – i na nowo widzi żałobę w świetle narodzin.