Królewicz Olch 2016

Wybitnie utalentowany chłopak (Stanisław Cywka) jest oczkiem w głowie apodyktycznej matki (Agnieszka Podsiadlik). Ich więź jest nierozerwalna. Są razem przeciwko całemu światu. To jednak tylko pozory. Podczas gdy on pragnie być zwykłym nastolatkiem, matka wymusza na nim udział w międzynarodowym konkursie naukowym. Gdy on marzy… zobacz więcej

Reżyseria
Scenariusz
Aktorzy
, ,

Zwiastuny Zobacz wszystkie 1 zwiastun

Zdjęcia Zobacz wszystkie 10 zdjęć

Obsada Zobacz pełną obsadę

Stanisław Cywka
jako Chłopiec
Agnieszka Podsiadlik
jako Kobieta
Sebastian Łach
jako Mężczyzna
Bernhard Schütz
jako Profesor
Bogusława Jantos
jako Nauczycielka
Emilia Stachurska
jako Ładna
James Fordham
jako Preacher of Universe
Anna Podolak
jako Newsgirl
Julitta Lasoń
jako Matka Maleństwa
Piotr Buksza
jako Ojciec Maleństwa
Lena Parol
jako Maleństwo
Agnieszka Kwiatkowska
jako Fryzjerka

Fabuła

Wybitnie utalentowany chłopak (Stanisław Cywka) jest oczkiem w głowie apodyktycznej matki (Agnieszka Podsiadlik). Ich więź jest nierozerwalna. Są razem przeciwko całemu światu. To jednak tylko pozory. Podczas gdy on pragnie być zwykłym nastolatkiem, matka wymusza na nim udział w międzynarodowym konkursie naukowym. Gdy on marzy o kolegach i pierwszej dziewczynie, ona przeprowadza ich do innego miasta, by mógł studiować na uniwersytecie. Wszystko zmienia się, kiedy w ich życiu nagle pojawia się mężczyzna (Sebastian Łach), a nastoletni geniusz przestaje być centrum wszechświata. opis dystrybutora

Gatunek
Dramat

Szczegóły

Premiera
2017-08-18 (kino), 2016-09-19 (świat)
Dystrybutor
M2 Films
Wytwórnia
Studio Munka
Stowarzyszenie Filmowców Polskich
Telewizja Polska (koprodukcja) zobacz więcej
Kraj produkcji
Polska
Inne tytuły
The Erlprince (tytuł międzynarodowy)
Czas trwania
101 minut

Wiadomości zobacz wszystkie 2 wiadomości

Recenzje

Kuba Czekaj dalej jest bezkompromisowy w swoich artystycznych wypowiedziach i nie ma zamiaru się uspokoić ze swoją wyobraźnią. Dzięki czemu dostajemy fabularnie dosyć znane, ale wywrotowe ostatecznie kino, którego sam Lynch by się nie powstydził. 7

Po seansie debiutu określiłam bez zająknięcia Kubę Czekaja jako prawdziwy, nowy głos w zachowawczej i konserwatywnej polskiej kinematografii, który się nie wdzięczy przed kimkolwiek. Nieprzestylizowany, nieudziwniony na siłę, by błyszczeć z daleka, bez dziur fabularnych, a jednak mocno osadzony w surrealizmie, awangardzie i o wyobraźni bez dna. Nie wycofuję się z tych słów po seansie jego nowego filmu Królewicz Olch. Czekaj idzie jeszcze krok dalej i mamy już dwutakt filmów o apodyktycznej matce (będzie trylogia?), o niedojrzałości, ale tych dorosłych, tylko tutaj osadzone jest to jeszcze bardziej na granicy świata prawdziwego i wyobrażonego jako ucieczki od codzienności. Goethe pisał: „To mgła, mój synku, albo sen”. Nie ma ucieczki od tego co go otacza, a światy równoległe które próbuje stworzyć, to po prostu wymknięcie się do wnętrza umysłu. Magia nie działa w życiu, za to u reżysera nieustannie tak i brnie on coraz dalej w swoim nonkonformizmie z pretensją do ziemskiej brzydoty.

Nasz bohater filmu, to jakby ten sam chłopak co w Baby bump tylko starszy i towarzyszą mu już inne problemy, ale ta sama matka. Granica zdrowego macierzyństwa jest tutaj przekraczana, ona go szantażuje nieustannie na nowe sposoby, by zdobył ważną naukową nagrodę, ani razu nie zadając mu pytania, co on by tak naprawdę chciał w życiu, co go uszczęśliwia. Chłód i brak przeciętej pępowiny uderza z ekranu, a do tego wszystkiego po wielu latach pojawia się ojciec. Jak się okazuje dojrzewanie nie dotyczy naszego bohatera, a jego rodziców, bo to tego im brakuje do zdrowego wychowywania swojego syna. Bez obciążania własnymi problemami, przeszłością. Chłopiec, bo tak jest nazwany w filmie, nie chce być tytułowym królewiczem. Ich zażyłość z matką to tylko pozory. On chce być zwykłym chłopakiem, mieć przyjaciół i dziewczynę. Jednak planuje stworzenie świata równoległego, a tak naprawdę to będzie po prostu ucieczka we własną głowę z dala od tego, co dzieje się tutaj, na ziemi.

Kuba Czekaj to dalej przedstawiciel najnowszej polskiej fali, nawet jeżeli na poziomie fabularnym nie ma tutaj wielkich odkryć i pojawiają się artystowskie zgrzyty. Fantazja z jaką buduje inne światy, a potem bezceremonialnie zrzuca nas na ziemię, są hipnotyzujące i tak oniryczne, że sam David Lynch by się ich nie powstydził. W Królewiczu Olch ucieczka od świata, w którym się żyje do świata marzeń udaje się tylko na chwilę, ma swoją skończoność i nie jest w stanie załatać dziur patologicznych okoliczności, które otaczają chłopca na co dzień. Wyobraźnia przydaje się reżyserowi do zrobienia tak pociągającego w formie i pozornie wizualnym afekcie, filmu, ale nie do przetrwania w świecie przyziemnym. Podobnie o bohaterze uciekającym w swoje światy (nie zwyciężając) opowiada film Jak we śnie.

Życie chłopca, jest jak zagubiona autostrada, do której sam reżyser nawet nawiązuje wizualnie. Jednak zjazd na pobocze, czyli ucieczka w głąb swojej głowy, do której mamy przyjemność wstąpić, nic nie rozwiązuje. Daje tylko na chwilę wytchnienie i nam i chłopcowi od tej domowej surowicy, w której przyszło mu żyć. Jest w tym obrazie i narracji dużo Xaviera Dolana, dojrzalszej wersji Zabiłem Moją Matkę oraz Mama. Rozprawy o granicy relacji między matką, a synem – gdzie jest uczucie, a gdzie leczenie synem swojej samotności, egoizm, zaklepywanie go dla siebie i ograniczenie jego świata, a stworzenie wyłącznie ich wspólnego. Kaleczenie go i zawłaszczanie pod pretekstem wielkiej miłości. To wszystko jest w Królewiczu Olch tylko czasami trochę zbyt spłaszczone, czego właśnie o budowie światów alternatywnych powiedzieć nie możemy. Finalnie jest przepięknie w doświadczeniu obrazu i metafor, ale i gorzko, bo siła przyciągania ziemskiego wygrywa z najbardziej rozhasaną wyobraźnią i nie jest na co dzień mile widziana.

Królewicz Olch mimo kilku prostot oraz odczuwalnej epizodycznej dezorientacji, ukonstytuował pozycję Kuby Czekaja jako najciekawszego głosu filmowego ostatnich lat w kinie, jego odwagę, sięganie po znane tematy w sposób nieznany i rozbijanie przyzwyczajeń widza. Zwykłe i posłuszne opowiadanie nie przejdzie, no pasaran!

Czy ta recenzja była pomocna? Tak Nie

Czy wiesz, że?

Ciekawostka

Film został nakręcony w okresie od października 2014 roku do lutego 2015 roku. zobacz więcej

Komentarze 0

Avatar square 200x200

Współtworzą