C. Aubrey Smith urodził się 21 lipca 1863 roku w Londynie jako Charles Aubrey Smith, syn Charlesa Johna Smitha oraz Sary Ann. Był Brytyjczykiem. Odebrał staranne wykształcenie, a w młodości związał się ze sportem, osiągając wysoki poziom jako krykiecista. W 1889 roku był kapitanem reprezentacji Anglii w meczu testowym przeciwko Republice Południowej Afryki, a jego charakterystyczny styl rzutu przyniósł mu przydomek „Round the Corner Smith”. Karierę sceniczną rozpoczął w drugiej połowie XIX wieku, zdobywając uznanie jako aktor o silnej prezencji i doskonałej dykcji. Występował na scenach brytyjskich, a następnie także w Stanach Zjednoczonych, gdzie jego elegancja, autorytet i klasyczna maniera uczyniły go naturalnym odtwórcą postaci arystokratów, wojskowych i przedstawicieli establishmentu. Na ekranie pojawił się jeszcze w epoce kina niemego, jednak prawdziwą sławę przyniosło mu kino dźwiękowe. Jego głęboki, donośny głos, a także charakterystyczny wygląd – w tym krzaczaste brwi i surowa, „generalska” fizjonomia – sprawiły, że stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych aktorów charakterystycznych Hollywood. Specjalizował się w rolach brytyjskich dżentelmenów, lordów i oficerów, których obdarzał autorytetem, godnością i często subtelnym humorem. Wystąpił w wielu znaczących produkcjach, m.in. w „The Lives of a Bengal Lancer” (1935), „Małym lordzie” (1936), gdzie stworzył jedną ze swoich najwybitniejszych kreacji jako hrabia Dorincourt, „The Prisoner of Zenda” (1937) oraz „Rebecca” (1940) w reżyserii Alfreda Hitchcocka. Jego role ukształtowały ekranowy wizerunek brytyjskiego gentlemana w klasycznym Hollywood. Poza działalnością aktorską odegrał istotną rolę w życiu brytyjskiej społeczności w Los Angeles. Był założycielem Hollywood Cricket Club, który stał się centrum życia towarzyskiego brytyjskich artystów pracujących w Ameryce. Smith dbał o pielęgnowanie brytyjskich tradycji, zachęcając – a często wręcz zmuszając – młodszych aktorów do gry w krykieta, traktując to jako element utrzymania narodowej tożsamości. Był także inicjatorem i pierwszym prezesem British Actors’ Colony. Za swoje zasługi dla promocji brytyjskiej kultury otrzymał w 1938 roku Order Imperium Brytyjskiego (CBE), a w 1944 roku król Jerzy VI nadał mu tytuł szlachecki. Od tego momentu występował jako Sir C. Aubrey Smith. Pozostał aktywny zawodowo niemal do końca życia, regularnie pojawiając się na ekranie i pozostając jedną z najbardziej charakterystycznych postaci klasycznego Hollywood. C. Aubrey Smith zmarł 20 grudnia 1948 roku w Beverly Hills w Kalifornii na skutek zapalenia płuc. Pozostaje symbolem brytyjskiego dżentelmena w kinie – aktorem, który dzięki swojej prezencji, głosowi i osobowości na trwałe ukształtował sposób przedstawiania tej postaci na ekranie.