Thurston Hall urodził się 10 maja 1882 roku w Bostonie w stanie Massachusetts. Karierę artystyczną rozpoczął na początku XX wieku, zdobywając szlify w teatrach objazdowych oraz na Broadwayu, gdzie zadebiutował w 1904 roku. Dzięki potężnej sylwetce, tubalnemu głosowi i wrodzonej charyzmie szybko stał się cenionym aktorem charakterystycznym, specjalizującym się w rolach osób piastujących wysokie stanowiska. W epoce kina niemego wystąpił w kilkunastu produkcjach, w tym w głośnej ekranizacji „Cleopatra” (1917) u boku Thedy Bary, jednak to era dźwiękowa pozwoliła mu w pełni wykorzystać jego unikalne warunki głosowe. Hall posiadał rzadką umiejętność łączenia powagi z komizmem, co uczyniło go jednym z najbardziej zapracowanych aktorów drugoplanowych w historii Hollywood. W 1931 roku Hall koncentrował się głównie na pracy scenicznej w Nowym Jorku, prezentując swój wysoki status aktorski w klasycznym repertuarze, takim jak „The Merchant of Venice”. W tym samym czasie przygotowywał się do roli w głośnym spektaklu „Mourning Becomes Electra” Eugene’a O’Neilla, co potwierdzało jego renomę jako artysty potrafiącego udźwignąć najbardziej wymagający materiał dramatyczny. Na stałe powrócił przed kamery w połowie lat 30. XX wieku. Jego filmografia jest imponująca i obejmuje ponad dwieście pięćdziesiąt tytułów, w których najczęściej wcielał się w dystyngowane, a czasem komicznie nadpobudliwe postacie: prezesów banków, sędziów czy generałów. Wystąpił w tak znaczących produkcjach jak „The Great McGinty” (1940) czy „The Secret Life of Walter Mitty” (1947). Przez lata budował wizerunek „profesjonalnego dyrektora” Hollywood, stając się twarzą rozpoznawalną dla milionów widzów. Życie prywatne Thurstona Halla było bardziej skomplikowane, niż mogłyby sugerować jego stateczne role. W 1906 roku poślubił aktorkę Quinnie May, jednak ich związek zakończył się burzliwym rozwodem około 1920 roku w atmosferze wzajemnych oskarżeń o porzucenie. Drugie małżeństwo zawarł z Lucią Moore, również aktorką, u boku której spędził resztę życia aż do jej śmierci. Mimo ogromnej liczby ról w środowisku uchodził za człowieka niezwykle rzetelnego, który aktorstwo traktował jako wymagające rzemiosło. W latach 50. z powodzeniem odnalazł się w telewizji, gdzie zyskał ogromną popularność dzięki roli J.P. Schuylera, wybuchowego szefa tytułowego bohatera w serialu komediowym „Topper” (1953–1955). Jego postać była filarem komizmu tej produkcji, ucieleśniając archetyp porywczego bankiera. Thurston Hall zmarł 20 lutego 1958 roku w Beverly Hills w wieku 75 lat na skutek nagłego ataku serca. Został pochowany na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Glendale. Dorobek artystyczny Halla stanowi kwintesencję złotej ery aktorstwa charakterystycznego; był on jednym z tych niezastąpionych wykonawców, którzy swoją obecnością nadawali filmom wiarygodność i niezbędny ciężar gatunkowy. Biografia Halla to opowieść o artyście, który dzięki żelaznej dyscyplinie i unikalnym warunkom zewnętrznym stał się niekwestionowanym „ekranowym autorytetem”, udowadniając, że drugoplanowe role są fundamentem, na którym opiera się magia klasycznego kina.