Łączenie bohaterów w pary wygląda w filmie „Pech to nie grzech” jak gra w Memory w gronie osób z alzheimerem – do połowy brakuje pasujących do siebie kart, potem zapomina się nawet o zasadach.
przeczytaj recenzję
To kino, które nie stosuje taryfy ulgowej wobec bohaterek i ich problemów, ale z ogromną dozą humanizmu potrafi przyjrzeć się im z bliska i przepracować temat bez dydaktyki, a z emocjami.
przeczytaj recenzję
Oni to doskonała satyra i pamflet na nie tylko konkretną grupę społeczną, ale na pewne instynkty ludzkie i gorzka refleksja, co ma największą wartość w świecie. Wszystko z wielką fantazją!
przeczytaj recenzję
To przypowieść, gdzie patrzymy jak postkolonializm coś zasugerował, ale to tak naprawdę człowiek zareagował i jego natura. Trudno, intensywnie, okrutnie, a jednocześnie piękne kino z duszą.
przeczytaj recenzję
Solidna odmiana po Transformerach, której zależy na czymś więcej, nie jest bezczelnie strategiczny, a z wyobraźnią i nastrojem nostalgiczny.
przeczytaj recenzję
Dwugodzinna odyseja, której narracja oscyluje wokół tematyki miłości i tolerancji. Całość jawi się jako mądre i wrażliwe kino dla dużych i małych.
przeczytaj recenzję
Pop-art wychodzi tu naprzeciwko innowacyjnej kresce. „Spider-Man Uniwersum” to, bez dwóch zdań, najlepszy film o Człowieku-pająku, jaki kiedykolwiek trafił na małe i duże ekrany.
przeczytaj recenzję