Interia

Na twoim miejscu — Myślę, że z dużym prawdopodobieństwem mogę zaryzykować tezę, że idąc do kina w poszukiwaniu niegłupiej rozrywki, „Na twoim miejscu” sprawi, że się nie zawiedziecie. przeczytaj recenzję

Bielmo — Nie da się oderwać wzroku od Harry'ego Mellinga. Jest coś w jego mimice twarzy i gestykulacji, co czyni występ na ekranie barwnym i fascynującym. przeczytaj recenzję

Gra fortuny — Guy Ritchie robi to, co umie najlepiej. Daje nam kumpelską komedię sensacyjną z aroganckim Jasonem Stathamem łamiącym szczęki i rzucającym maczystowskimi, ale pełnymi autoironii ripostami. przeczytaj recenzję

Noc w przedszkolu — Film jest projektem ciekawym, niepozbawionym wad, ale ciekawym, chwilami dowcipnym („z kogo się śmiejecie?”), chwilami błyskotliwym, w większości dobrze obsadzonym i zagranym. Tyle że nieprawdziwym. przeczytaj recenzję

Biały szum — Baumbach mógł zrobić wszystko w tym filmie – i zrobił. Zaczynając od wymieszania gatunków i form, kończąc na pozornie nielogicznych czynach bohaterów. przeczytaj recenzję

Duchy Inisherin — Ten film jest jak jedna z irlandzkich legend i przypowieści, przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Definiuje mentalność wiecznych tułaczy z katolickiego kraju lepiej niż tysiącstronicowe elaboraty. przeczytaj recenzję

Whitney Houston: I Wanna Dance with Somebody — Fani amerykańskiej wokalistki pewnie nie będą zawiedzeni, pozostali mogą odczuwać niedosyt. przeczytaj recenzję

Glass Onion: Film z serii „Na noże” — To wciąż pierwszorzędne kino detektywistyczne. przeczytaj recenzję

Terrifier 2. Masakra w Święta — „Terrifier” ma moc kina gore lat 70., która w dobie kolejnych true crime dokumentów Netflixa o seryjnych mordercach jest potrzebna przeczytaj recenzję

Liczba doskonała — Ascetyzm tego filmu paradoksalnie staje się atutem. To jest kino trudnych pytań, to jest kino (jeszcze trudniejszych) odpowiedzi. przeczytaj recenzję