Filmaster

Guadagnino uczynił emocje najważniejszym bohaterem tej historii i dlatego wyniki sportowe, ale też sam sport, nie mają w nim takiego znaczenia. przeczytaj recenzję

Odmieniany przy tym filmie przez wszystkie przypadki rozpropagowany przez Hannę Arendt epitet 'banalność zła' to zaledwie punkt wyjścia do interpretacyjnych wycieczek. przeczytaj recenzję

Odświeża nieco już zapomnianą formułę filmu politycznego. Kina, pozostającego w nierozerwalnym związku z rzeczywistością społeczną, a jednocześnie niebędącego jedynie kroniką filmową. przeczytaj recenzję

Triet tytułowej anatomii upadku dokonuje z niezwykłą precyzją. przeczytaj recenzję

Nie jest to kino łatwe, ale za to nagradzające za uwagę. Unika oczywistości i intryguje zmiennością. przeczytaj recenzję

Niemal cały film to sceny dialogowe, bohaterowie albo siedzą, albo spacerują, no i oczywiście piją alkohol. przeczytaj recenzję

Rose Glass nakręciła rozrywkowe kino z dużym potencjałem na komercyjny sukces, jednak nieskładające na każdym kroku lennych hołdów grupom focusowym. przeczytaj recenzję

Intrygująco migotliwy, zmieniający maski, wodzący widza za nos i oferujący nieoczekiwane przyjemności. Aż chciałoby się dostrzec w nim jakąś głębię, a nie tylko bardzo ładnie opakowane powietrze. przeczytaj recenzję

Można jej zarzucić niezbyt równe tempo i nieco zbyt długi metraż, jednak jest intrygującym doświadczeniem. To po prostu kuchenne rewolucje, ale to hasło zostało wzięte dosłownie. przeczytaj recenzję

Tragiczna historia pokazana przez drobne gesty dobroci, życzliwości, podłości czy obojętności. przeczytaj recenzję