Esensja

Buzz Astral — Zróbmy film, żeby sprzedać kilka modeli zabawek. Ale dołóżmy do niego jakieś fobie, obsesje i niepewności siebie, żeby było bardziej głęboko. przeczytaj recenzję

Biały statek — Reżyser Bołotbek Szamszyjew zachwycił się na dobre prozą Czingiza Ajtmatowa. Najpierw z myślą o „małym ekranie” nakręcił melodramat „Echo miłości”, a rok później sięgnął po powieść "Biały statek”. przeczytaj recenzję

Biegnąc w stronę nieba — Filmy o dzieciach nie zawsze muszą być wesołymi i beztroskimi „przygodówkami”, bo nie wszystkie dzieci mają takie właśnie życie. Jak bolesna może być rzeczywistość, przekonuje się bohater tego filmu. przeczytaj recenzję

Echo miłości — Bołotbek Szamszyjew był artystą, który najczęściej wracał do twórczości Ajtmatowa. Jako aktor (w swym jedynym występie przed kamerą w tej roli) i jako reżyser (aż czterokrotnie w latach 1974-1988). przeczytaj recenzję

Staniczek — Co jest atutem „Staniczka” (brrr!)? Na pewno mieniące się barwami zdjęcia niemieckiego operatora Felixa Leiberga (i egzotyczne widoki azerskich gór). przeczytaj recenzję

Żołnierzyk — Eldor Urazbajew to kolejny popularny w Związku Radzieckim reżyser filmowy, który profesjonalną karierę zaczął od ekranizacji prozy Czingiza Ajtmatowa. przeczytaj recenzję

Rzeka — Podobnie jak wcześniejsze filmy Bajgazina, „Rzeka” także wywołuje w widzu ból. przeczytaj recenzję

Ofiara dla burzy — W „Ofierze dla burzy” – ostatniej części kryminalnej trylogii Dolores Redondo – inspektor Amaia Salazar rozwiązuje wszystkie (a przynajmniej tak się wydaje) mroczne tajemnice swojej rodziny. przeczytaj recenzję

Świadectwo kości — Brrr, trzeba przyznać, że przy „Świadectwie kości” poprzednia część trylogii prezentuje się jak optymistyczna opowieść dla pensjonarek. przeczytaj recenzję

Niewidzialny strażnik — To idealny film dla wielbicieli złowieszczych psychologicznych thrillerów. przeczytaj recenzję