Bliżej ekranu

„Boska miłość” wydaje się szczególnie kreatywną krytyką wzbierającej fali prawicowych ruchów – również w Brazylii – które pod pozorami życia w zgodzie z boskimi nakazami, skazują obywateli na totalne zniewolenie i podporządkowanie. przeczytaj recenzję

Kino zrobione ze śmiertelną powagą, ale jednocześnie podszyte parodią. Zarówno hołd dla westernu, stereotypowe kino policyjne, jak i bardzo zabawna komedia. przeczytaj recenzję

„Mowa ptaków” to filmowy krzyk, pełen gniewu, beznadziei i rozpaczy. przeczytaj recenzję

Świat filmu przedstawiony jest w niezwykle realistyczny, a przy tym sugestywny sposób, na tyle że możemy go czuć niemal wszystkimi zmysłami. przeczytaj recenzję

„Młody Ahmed” udowadnia, że sławni bracia powoli wpadają w zastawioną przez samych siebie pułapkę, pułapkę realizmu, w którym jest coraz mniej ich osobistego komentarza, albo jest on coraz mniej słyszalny. przeczytaj recenzję

Mroczny, mimo rozgrywania się w pełnym greckim słońcu, wypełniony moralnym brudem i bezwzględnym złem, którego nie jesteśmy w stanie wyplenić. przeczytaj recenzję

Film ma przy tym równie nieznośną i pretensjonalną formę, co bohaterowie swoje wnętrza. Jest teatralny, napuszony, jakby wyjęty wprost ze świata kiepskiej opery. przeczytaj recenzję

Straszy niczym najprawdziwszy horror, rozczula jak kino rodzinne, wzrusza jak melodramat i mrozi krew w żyłach jak thriller. A to potrafią robić tylko najlepsze filmy. przeczytaj recenzję

Ta dosadność jest jakby z zupełnie innego dzieła, nie pasuje do tego delikatnego, pozbawionego efekciarstwa filmu. Znacznie lepiej, jakby Dolan skoncentrował się tylko na gestach, mimice, mowie ciała swoich bohaterów. przeczytaj recenzję

„Przynęta” to bardzo świadome formalnie kino, które nie ma w sobie niczego efekciarskiego. przeczytaj recenzję