Bliżej ekranu

Za późno, by umrzeć młodo — Chilijka nie buduje wokół tych wydarzeń żadnej dramaturgii. Koncentruje się na beztroskich zabawach dzieciaków, powoli płynącym czasie, rozmowach i codziennych czynnościach. przeczytaj recenzję

Angelo — Schlaizner bezlitośnie dokumentuje każdy ruch tej kulturowej armii. Wskazuje na pozorną dobrotliwość i dobre intencje. przeczytaj recenzję

Kwiat szczęścia — Niestety, by mógł wybrzmieć morał płynący z tej opowieści, autorka musiała poświęcić dramaturgię, co ostatecznie pogrzebało film, a wyrażoną myśl zamieniło w banał. przeczytaj recenzję

Siła ognia — Roman Gutek nazwał go najlepszym filmem francuskiego festiwalu w ogóle. Przyznam, że zupełnie nie rozumiem tego fenomenu. przeczytaj recenzję

Zdrajca — Trudno uwierzyć w tę szlachetność mafiosa, a Bellocchio najwyraźniej dał wiarę w jego skruchę. Szkoda, fenomen mafii nadal czeka na bardziej kompleksowe spojrzenie. przeczytaj recenzję

Ból i blask — W „Bólu i blasku” nie ma niczego z melodramatu, rozczulania się nad sobą, rozdrapywania ran i płaczu nad utraconym szczęściem. Jest raczej surowe rozliczenie z przeszłością, ale również teraźniejszością, na którą ciągle wisi fatum bólu. przeczytaj recenzję

Deerskin — Dupieux swój oryginalny pomysł wyciska do końca, na dodatek dodając do niego kolejne szalone wątki. Ale nie przesadza, zachowuje umiar i czystość narracji, dba o dyscyplinę, dzięki której „Deerskin” wygląda na dzieło wyjątkowo niskobudżetowe, niemal amatorskie, co znakomicie współgra z fabułą. przeczytaj recenzję

Opowieść o trzech siostrach — Ma w sobie coś z bajki, choć jest utrzymana w kodzie realistycznym. Na dodatek nie brakuje w nim epickich, panoramicznych ujęć zapierających dech w piersiach tureckich gór i pól, które wyjątkowo kontrastują z kameralnością wnętrz małej izby. przeczytaj recenzję

Ray i Liz — „Ray and Liz” zaskakuje na każdym kroku. Po kinie realizmu społecznego nie oczekiwalibyśmy bowiem malarskiej wrażliwości i wyczulenia na stronę wizualną. przeczytaj recenzję

Dzięki Bogu — Jest zimny, skupiony, bardzo ostrożny w dobieraniu rozwiązań formalnych. W sposób zrównoważony stara się jak najdotkliwiej rozprawić ze złem, by przypadkiem nie ucierpiało to, co dobre. przeczytaj recenzję