Movies Room

Luce — Luce potrafi adaptować się do sytuacji, przywdziewa różne maski i reżyser pozostawia nam decyzję, czy któraś z nich jest naprawdę prawdziwa. Bo Stany Zjednoczone to kraj odgrywania ról, wielkich możliwości i równie wielkich rozczarowań. przeczytaj recenzję

Lighthouse — Lighthouse najlepiej odkryć, czytając o nim jak najmniej przed seansem, dlatego i tak pewnie napisałem o nim zbyt dużo. To film, w którym wyjątkowa forma łączy się z wyjątkową opowieścią o samotności i szaleństwie. przeczytaj recenzję

Ukryte życie — Fani reżysera powinni być zadowoleni – to powolne, medytacyjne kino z pięknie skomponowanymi kadrami, do których nas przyzwyczaił. przeczytaj recenzję

Kraina lodu 2 — Kraina lodu 2 to film, w którym tak jak w znakomitej większości produkcji Disneya z tego roku, widać brak jazdy bez trzymanki, a maksymalnie ściśle zapięte pasy bezpieczeństwa. przeczytaj recenzję

#Jestem M. Misfit — Mam nadzieje, że seans całego #Jestem M. Misfit pozwoli widzom na to samo. Na powrót do prawdziwych… wiecie, filmów. przeczytaj recenzję

Ukryta gra — Ukryta gra byłaby udanym thrillerem, który nie wynudziłby mnie tak bardzo. Niestety większość scen to alkoholowa libacja siląca się na śmieszność. To nie wystarcza by polecić debiut reżyserski Łukasza Kośmickiego. przeczytaj recenzję

Baranek Shaun. Farmageddon — Starsi za to muszą przymknąć oko na pewne uproszczenia, dzięki czemu będą mogli napawać się piękną animacją poklatkową oraz mnóstwem easter eggów. A i zaśmiać można się nieraz – potwierdzam. przeczytaj recenzję

Terminator: Mroczne przeznaczenie — Gdzieś pod względem emocjonalnym jest to zwieńczenie tych wszystkich lat, ale z drugiej strony – może już po prostu najwyższy czas na pożegnanie. przeczytaj recenzję

Bliźniak — Ang Lee poległ w zasadzie na wszystkich frontach, kreując nudny, powtarzalny spektakl z żenująco słabym scenariuszem, boleśnie nieudanym eksperymentem CGI i przekombinowanymi scenami akcji. przeczytaj recenzję

Czarownica 2 — Czarownica 2 to dość sztampowy twór, który na domiar złego pod wieloma względami zdaje się być klonem pierwszej części, a ta sama w sobie najlepsza nie była. przeczytaj recenzję