Movies Room

1917 — Mam nadzieję, że ten film będzie pierwszym akcentem, który sprawi, że kino wojenne wróci na salony za sprawą innych uznanych twórców. A jeśli nie, to że kiedyś zagrasz to jeszcze raz, Sam. przeczytaj recenzję

Nieoszlifowane diamenty — Po takiej jeździe bez trzymanki potrzebne jest kilka głębokich oddechów. przeczytaj recenzję

Tam gdzieś musi być niebo — Tam gdzieś musi być niebo to z jednej strony piękne nawiązanie do filmów Jacquesa Tati i Bustera Keatona, z drugiej – oryginalny, słodko-gorzki głos na temat kondycji współczesnego świata. przeczytaj recenzję

Mayday — Mayday jest sinusoidą i od początku do końca skacze od rozbawienia do zażenowania. Ma jednak udane fragmenty i aktorów, którzy znakomicie bawią się swoimi rolami. przeczytaj recenzję

Koty — Koty w reżyserii Hoopera to porażka na każdym polu. W oczy kłują okropne postacie CGI, a serduszko boli, że zmarnowano tak dobry musical. przeczytaj recenzję

Jak zostałem gangsterem. Historia prawdziwa — To zadziwiające, jak bardzo po zwiastunie chciałoby się znielubić ten film, a finalnie okazuje się czymś szczerym, robionym po swojemu, nie zapatrzonym w tanie gusta. przeczytaj recenzję

Oficer i szpieg — Tematycznie, reżyser podejmuje dyskusje o ciągle aktualnych tematach w dzisiejszym świecie, jak wolność prasy, granice ingerencji władz w demokrację i prywatne życie obywateli. przeczytaj recenzję

Jumanji: Następny poziom — Wprawdzie w pierwszym filmie była to planszówka, a w drugim – stara gra typu SNES, jednak w trzeciej części nie dochodzi do mutacji komentarza na temat zmieniających się czasów i form zabawy. Żadna to nowa jakość, a jedynie łatka aktualizująca poprzednika. przeczytaj recenzję

The Mandalorian — To co obejrzałem zdecydowanie jest jedynie krótkim wstępem do o wiele większej i ambitniejszej historii, którą zobaczymy w następnych sezonach. przeczytaj recenzję

Pan T. — Obraz Krzyształowicza to opowieść o człowieku w trudnych czasach – niebanalna, zabawna i zrealizowana z wizualnym polotem. Ponadto uniwersalna w sposobie pokazania działań władzy ograniczającej jednostkę, ale finalnie pozostawiająca ze sporym ładunkiem ciepła i nadziei. przeczytaj recenzję