Quentin.pl

Space Sweepers — Nie jest twardym sci-fi, nie jest koreańskimi „Gwiezdnymi wojnami”. Jest kosmiczną rozrywką z laserami, kosmosem, statkami kosmicznymi, droidami, fikuśnymi zbrojami i brudnymi lokacjami. przeczytaj recenzję

Duo guan — Sportowe kino nakręcone według wszystkich reguł gatunku. Zwraca uwagę od strony produkcyjnej, choć nie sposób oprzeć się wrażeniu, że opowiedziana tu historia lepiej sprawdziłaby się w dokumencie przeczytaj recenzję

Listy do M. 4 — Przyzwoity film, którego twórcy nie muszą się wstydzić, ale którego nie zapiszą sobie nawet na dziesiątym miejscu swojej listy najlepiej zrobionych rzeczy w życiu. przeczytaj recenzję

Małe rzeczy — „The Little Things” jest filmem nudnym, rozwleczonym, nieangażującym w kryminalną historię, porządnie zrobionym, ale trudno powiedzieć, po co właściwie. przeczytaj recenzję

Zabójczynie — Nie jest absolutnie żadną tajemnicą, że u podstaw dobrego filmu dokumentalnego leży znalezienie dobrej historii. Autorowi dokumentalnych „Zabójczyń” udało się znaleźć właśnie taką, ciekawą historię. przeczytaj recenzję

Biały Tygrys — „Biały tygrys” pozbawiony jest zupełnie emocji. Nie zastępują ich ani komentarze społeczne, ani bardzo dobra realizacja, dzięki której możemy sobie pooglądać Indie saute. przeczytaj recenzję

The El Duce Tapes — Oryginalna, undergroundowa produkcja o zjawisku muzycznym znanym jako shock rock oraz o człowieku, który przeszedł do legendy tego gatunku przeczytaj recenzję

W strefie wojny — Skupiliby się lepiej na robotach walczących w mieście niż na filozofowaniu. I na ogarnięciu jakiegoś magika od choreografii scen walki. przeczytaj recenzję

Obiecująca. Młoda. Kobieta. — Szokuje tematyką i zwróceniem uwagi na to, co niby oczywiste, a często okazuje się, że wcale nie. przeczytaj recenzję

Skazani na siebie — Liman wierzył w to, że jego film będzie pierwszym poświęconym lockdownowi. Jest jednak jednym z wielu i nie ma zbyt dużo atutów, żeby wyróżnić się na ich tle. przeczytaj recenzję