krytyk.com.pl

Kosmos — Ideą „Kosmosu” od samego początku było zbudowanie pomostu pomiędzy szalenie skomplikowanymi odkryciami współczesnej nauki a zwykłym, szarym odbiorcą, który nie ma pojęcia o kosmicznych odkryciach. przeczytaj recenzję

The Valhalla Murders — Pomimo schematyczności można się tu trochę pogubić i wpaść w sidła oczywistych podejrzeń, dać się zwodzić, tak jak zwodzić dają się sami bohaterowie. przeczytaj recenzję

Biały, biały dzień — Czy „Biały, biały dzień” to kolejne potwierdzenie prawdy, że zemsta najlepiej smakuje na zimno (i w dodatku pomaga pogodzić się ze stratą bliskiej osoby)? przeczytaj recenzję

Bokeh — „Bokeh” to przeciętny debiut, który miał potencjał, by stać się filmem przynajmniej dobrym. Twórcom zabrakło jednak wyczucia, co najpełniej obrazuje druga, „paramalickowa” połowa produkcji. przeczytaj recenzję

Słudzy diabła — „Słudzy diabła” to jeden z tych filmów, który na początku rozbudza oczekiwania do czerwoności, by ostatecznie okazać się jeszcze jedną przewidywalną historyjką z miernym pokazem elokwencji. przeczytaj recenzję

Najbrzydszy samochód świata — Nic na ekranie nie dzieje się przypadkiem, wszystko zostało skrzętnie przemyślane i zaplanowane. Jest ładnie, ale bezpiecznie – w sam raz na debiut. przeczytaj recenzję

Dunkierka — „Dunkierce” z jej niespiesznym, choć kpiącym sobie z poczucia bezpieczeństwa tempem bliżej wręcz raczej do thrillera. przeczytaj recenzję

Comboio de Sal e Açucar — „Pociąg soli i cukru” ma kilka niezłych momentów, a właściwie ujęć... przeczytaj recenzję

Serce Jamajki — Portretowani tutaj muzycy reagge są w zasadzie przedstawieni w opozycji do zepsutego, rządzonego przez pieniądze świata muzycznego Zachodu. przeczytaj recenzję

Santa Clarita Diet — „Santa Clarita Diet” po prostu nikogo nie mami, że jest czymś więcej, niż jest – groteskową, absurdalną historią o agentce nieruchomości, która stała się zombie. przeczytaj recenzję