Filmosfera

Rover — „Rover” to film, który zdecydowanie warto obejrzeć, choćby ze względu na genialne kreacje aktorskie, jakie zaprezentowali Pearce i Pattinson. przeczytaj recenzję

Loft — „Loft” to dobre kino akcji trzymające w napięciu do ostatniej minuty. Bohaterowie nie są jednowymiarowymi karykaturami, potrafią myśleć, kluczyć i próbują odkryć tajemnicę morderstwa. przeczytaj recenzję

Dumni i wściekli — Reżyser Matthew Warchus idealnie potrafił wyważyć proporcje pomiędzy scenami czysto komediowymi i dramatycznymi, sprawnie unikając pułapki uderzenia w zbyt patetyczne czy podniosłe tony. przeczytaj recenzję

Dwa dni, jedna noc — Ten film z pewnością nie był bardzo kosztowny, ale jego wartość moralna jest bezcenna. przeczytaj recenzję

Disco Polo — Dzieło Bochniaka nie jest prześmiewczym obrazem, tylko dobrą i zabawną komedią. Ogląda się przyjemnie i z ciekawością nie odczuwając przy tym przekroczenia granicy między satyrą a szyderstwem. przeczytaj recenzję

Asteriks i Obeliks: Osiedle bogów — Film ogląda się z zaciekawieniem i luzem, nie wymaga wielkiej orientacji w poprzednich częściach z serii. „Osiedle Bogów”, zapewnia rozrywkę dobrą dla wszystkich niezależnie od płci i wieku. przeczytaj recenzję

Automata — Jeśli wszystkie elementy (fabułę, aktorów, scenografię) połączymy w całość, dodamy przyjemne kompozycje muzyczne Zacariasa M. de la Rivy, to otrzymujemy chłodny wizualnie, artystyczny film. przeczytaj recenzję

Obietnica Pandory — Myślę, że warto zobaczyć ten film, by wyrobić sobie zdanie na temat energetyki jądrowej. Jestem prawie przekonana, że każdy odbierze go inaczej. przeczytaj recenzję

Pięćdziesiąt twarzy Greya — „Pięćdziesiąt twarzy Greya” zaskakuje. Nie zrozumcie mnie źle, nie uważam, by ten film okazał się dobry czy nawet średni, ale na pewno otrzymałam więcej, niż się po nim spodziewałam. przeczytaj recenzję

Pierwszy raz jeszcze raz — W sumie po obejrzeniu „Pierwszy raz jeszcze raz” nie zostaje nic. Ani fabuła, ani ścieżka dźwiękowa, ani gra aktorska. przeczytaj recenzję