Aktywność

Szczęśliwy Lazzaro (2018)

Film nie najwyższych lotów. Za dużo tu bylejakości. Realizmu magicznego jest tu tyle co kot napłakał. Daleko mu do dobrego kina na poziomie Żywota Mateusza czy filmów Kolskiego.

Dom, który zbudował Jack (2018)

Brutalna wiwisekcja umysłu psychopaty lącznie z jego motywami na grucie filozoficznym. Ale finale jest iście bergmanowskie i ono czyni ten film ponadprzeciętnym.

Ziarno prawdy (2015)

Moim zdaniem jeden z najlepszych polskich kryminałów wszech czasów. Świetne zdjęcia i muzyka tworzą tajemniczo-hipnotyczny klimat. Ciekawie niejednoznaczna historia dziejąca się w zakamarkach mrocznego Sandomierza. Postacie barwne i niepapierowe. Gra aktorska na najwyższym poziomie. Enigmatyczne zakończenie. Brawo Polska! Brawo Lankosz!

Zimna wojna (2018)

No, cóż, niedosyt, bo na plus ładne zdjęcia i od strony technicznej niemal perfekcyjny, ale jeśli chodzi o fabułę to nie porywa. Można było coś bardziej wciągającego na tej bazie stworzyć niż tak się snuć bez celu z miejsca na miejsce…dialogi też nie błyszczą za często. Być może reżyser miał zbyt osobisty stosunek do tematu, bo to jakaś luźna rodzinna historia, która na ekranie nie jest zbyt pociągająca…Co do muzyki to po prostu zebrano znane przeboje z epoki i zrobiono dobre aranżacje i choreografię.

Amerykańska córka (1995)

Naiwne to i naciągane do kwadratu. Psychologia dziecka też się nie broni.

Quentin Tarantino

Bezczelny kopista, podziwiany przez gawiedź.

Dyrygent (1979)

Jeden z ulubionych filmów Ingmara Bergmana

Soyer (2017)

Bardzo udany film dyplomowy. Bardzo dobre kreacje aktorskie i ciekawie skonstruowana historia.

Łukasz Barczyk

Doskonały kopista cudzych pomysłów w najlepszym tego zwrotu znaczeniu.

Proszę czekać…