Wcześniejsza wersja tego filmu, również oparta na powieści Fiodora Dostojewskiego, także o tym samym tytule, miała być reżyserowana przez Romana Polańskiego w 1996 roku. John Travolta miał grać główną rolę u boku Isabelle Adjani, Johna Goodmana i Jean Reno. Zdjęcia rozpoczęły się w Paryżu w czerwcu 1996 roku. Jednak kilka dni potem, Travolta opuścił plan filmowy po kłótni z Polańskim o rzekomych zmianach w scenariuszu i projekt filmu upadł.
Monolog, który słyszymy w trailerze filmu, należy do J. Roberta Oppenheimera, fizyka jądrowego, który pracował nad bombą atomową. W filmie kanon ten doprowadza do stworzenia potwora.
Pierwotnie reżyser Kevin Macdonald zamierzał obsadzić film aktorami nieznanymi i amatorami. Do roli Daisy szukał amerykańskiej szesnastoletniej dziewczyny. Ale po przesłuchaniu dziewiętnastoletniej irlandzkiej aktorki Saoirse Ronan od razu powziął decyzję o przyznaniu jej tej roli.
Miles Teller brał udział w castingu do roli Four, ale nie otrzymał jej. Miesiąc później, kiedy producenci obejrzeli Cudowne tu i teraz (2013), zaproponowali mu rolę Erica. Jednak odrzucił ją, twierdząc, że nie mógłby on konkurować z Theo Jamesem. Przyjął on jednak rolę Petera, po namowach Shailene Woodley, która chciała z nim zgrać w tym filmie.
Film był wydany w trzech odcinkach: 1. „La jeunesse de Rocambole”; 2. „Les exploits de Rocambole”; 3. „Rocambole et l'héritage du marquis de Morfontaine”.
Jeden z przedstawicieli publiczności po pokazie w Berlinie powiedział, że to, co reżyser Joshua Oppenheimer przedstawił w filmie to „jakby ponowne uchwalenie holocaustu za czasów oficerów SS”. Oppenheimer odpowiedział, że to nie to samo, „ponieważ naziści nie są u władzy”, a członkowie szwadronu śmierci przedstawieni w filmie dokumentalnym wciąż są chronieni przez rząd Indonezji.