Akira Kurosawa poprosił Toshirô Mifune, aby swój sposób poruszania wzorował na dzikich zwierzętach, głównie na lwach. Pomysł ten zrodził się w głowie reżysera po obejrzeniu filmu przyrodniczego.
W przeciwieństwie do filmu w powieści Susan i Kaspian spotykają się dopiero pod koniec historii. W powieści nie pojawia się także wątek romantyczny pomiędzy tymi postaciami.
Krytycy zauważyli podobieństwa filmu do hollywoodzkiej produkcji Powrót do przyszłości. Reżyser stwierdził, że jest to przypadek, gdyż scenariusz został oparty o sztukę gudżaracką o tej samej nazwie i jest trochę zainspirowany „Maszyną czasu” H.G. Wellsa.