Film spodobał się widzom i jest uważany za jeden z lepszych horrorów bollywoodzkich.

Film oparty jest na prawdziwej historii, jaka przydarzyła się współscenarzyście Andrew Wightowi. Wraz z czternastoma osobami przez dwa dni był uwięziony w podwodnej jaskini, w której zawaliło się główne wejście. Musieli oni poszukać innej drogi ewakuacyjnej.

Podczas swojego uwięzienia w kanionie Aron Ralston nagrywał dziennik wideo. Materiał ten został pokazany jedynie najbliższym przyjaciołom i rodzinie, po czym został umieszczony w bankowym skarbcu. Przed rozpoczęciem zdjęć do filmu Boyle i Franco dostali pozwolenie na obejrzenie dziennika. Miał on pomóc filmowcom precyzyjnie przedstawić wydarzenia w swoim filmie.

Reżyser Feroz Khan zachęcony sukcesem filmu planował jego remake pt. „Kurbani”, jednak nie chciał już w nim zagrać.

Produkcja odniosła sukces, zdobyła sporo nagród i duże uznanie na wielu festiwalach filmowych.

Jest to remake popularnego filmu oriya Shesha Shrabana, reżyserowanego także przez Prashanta Nandę.

Georgia Moffett, córka Petera Davisona (I) (Doktor Who w latach 1982–1984) startowała w przesłuchaniu do roli Rose. Później otrzymała rolę Jenny w 4. sezonie serialu.

Pisarz Khanolkar Chintamani T. zmarł, zanim Shyam Benegal nakręcił ten film. Reżyser nabył od niego prawa do dzieła i planował wykonać projekt w marathi. Później uznał jednak, że kino marathi ma zbyt mało odbiorców. Zdecydował się zmienić nieco historię i skierował ją do Wschodniego Wybrzeża – hindi i telugu.

Produkcja zdobyła kilka nagród filmowych i ogromne uznanie za granicą.

Reżyser O.P. Ralhan wystąpił w filmie w niewielkiej rólce.

Film okazał się kasowym sukcesem, zdobył kilka nagród filmowych oraz uznanie na rynku zagranicznym.

Produkcja zdobyła ogromne uznanie na rynku międzynarodowym, otrzymała kilka nagród filmowych.

Wszystkie tytuły odcinków (oprócz pilota) nawiązują do tytułów znanych powieści i filmów kryminalnych.

Produkcja jest uważana za jeden z najlepszych filmów wojennych w historii kinematografii indyjskiej.

Produkcja rozpoczęła ruch „New Cinema” w kinie marathi i jest uważana za jeden z najlepszych filmów Indii.