Fińska zgoda cenzorska nr 24114 została wydana 9 września 1986 roku.

Film należy do grona „1001 filmów, które musisz zobaczyć przed śmiercią”.

Ponieważ Laurence Olivier chciał, by główną rolę zagrała jego partnerka Vivien Leigh, traktował Joan Fontaine bardzo źle. Aktorka była tym wyraźnie poruszona, co Hitchcock postanowił wykorzystać — powiedział jej, że wszyscy na planie jej nie lubią, aby wydobyć z niej nieśmiałość i niepokój potrzebne do roli.

W rosyjskim dubbingu usłyszeć można m.in. takich aktorów jak Aleksandr Novikov (jako dr Webber) i Mikhail Tikhonov (jako dr Karev).

Niestety, obecnie nie są znane żadne zachowane kopie tego filmu – figuruje on na liście dzieł zaginionych kina niemego.

Taśma filmowa mierzyła 1 735 metrów.

Taśma filmowa mierzyła w zależności od czasu trwania filmu od 2 093 do 2 180 metrów.

W hiszpańskim dubbingu zagrał Pedro Tena jako Kyle Booker.

Taśma filmowa umieszczona była na 2 rolkach filmowych.

Reżyser filmu, Dennis Hopper, podpisał się pod nim pseudonimem „Alan Smithee”. Jest on popularny w Hollywood. Ukrywają się pod nim reżyserzy niezadowoleni z ukończonego filmu, nie chcący podpisać się swoim prawdziwym nazwiskiem.

Taśma filmowa mierzyła w zależności od czasu trwania filmu od 1 884 do 1 890 metrów.

Jodie Foster pierwotnie miała zagrać siostrę postaci granej przez Michaela Douglasa. Aktorka zmieniła jednak zdanie i chciała zagrać córkę Van Ortona. Douglas i David Fincher byli przeciwni tej zmianie, więc rolę otrzymał Sean Penn.

Taśma filmowa umieszczona była na 2 rolkach filmowych.

Jon Peters, który był współproducentem wykonawczym wersji z 1976 roku z Barbrą Streisand, został wymieniony jako producent tego filmu wyłącznie dlatego, że posiadał prawa do historii. Warner Brothers i Bradley Cooper mieli polecić mu, by całkowicie trzymał się z dala od planu, nie umieścili jego nazwiska wśród producentów mogących zostać nominowanymi do Oscara za najlepszy film, a przed premierą przyznawali, że żałowali konieczności współpracy z nim. Bradley Cooper podsumował atmosferę produkcji słowami: „Na szczęście Jona tam nie było”.

Film jest zakazany w Zimbabwe.