Taśma filmowa mierzyła 412 metrów.

Taśma filmowa mierzyła 261 metrów.

Taśma filmowa mierzyła 331 metrów.

Jest to adaptacja utworu „Szkoda wąsów. Komedioopera w 1 akcie” Ludwika Adama Dmuszewskiego (1777–1847). Sztuka ta miała swoją premierę 15 kwietnia 1814.

Taśma filmowa mierzyła 2588 metrów.

Pierwowzorem spektaklu jest dramat Tennessee Williamsa (ang. tytuł „The Glass Menagerie”), który po raz pierwszy został wystawiony w roku 1945 na Broadwayu. Uznano go wówczas za najlepszą sztukę sezonu.

Za kanwę scenariusza posłużyła popularna powieść Ireny Zarzyckiej – romans opublikowany w roku 1927. Film jest pierwszą ekranizacją utworu tej autorki.

Jest to pierwsza adaptacja poematu epickiego Adama Mickiewicza pt. „Pan Tadeusz, czyli Ostatni zajazd na Litwie: historia szlachecka z roku 1811 i 1812 we dwunastu księgach wierszem”, napisanego 13-zgłoskowym aleksandrynem polskim. Autor pracował nad tym dziełem w latach 1832–1834. Po raz pierwszy opublikowano je 28 czerwca 1834. Epopeja „Pan Tadeusz” zaliczana jest do klasyki polskiej literatury i przetłumaczona została na ponad 30 języków obcych.

Jest to pierwsza ekranizacja „Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego, powieści politycznej. Autor ukończył ją 21 września 1924.

Jest to pierwsza ekranizacja utworu Belmonta – powieści „Przeznaczenie” opublikowanej w 1928 roku. Już wcześniej jednak dzieło tego autora pojawiło się na ekranach kin, napisał on bowiem scenariusz do filmu Strzał (1922).

Jest to pierwsza ekranizacja utworu Kazimierza Przerwy-Tetmajera – powieści „Romans panny Opolskiej z panem Główniakiem”, która opublikowana została w roku 1912.

Jest to pierwsza ekranizacja opowiadania „Kochanka Szamoty” Stefana Grabińskiego. Zostało ono wydane w zbiorze „Niesamowita opowieść” w 1922 roku. Opowiadania tego autora cieszą się popularnością za granicą, gdzie również powstają ich filmowe adaptacje (m.in. „Szamota’s Mistress”, Szamotas Geliebte).

Jest to ekranizacja powieści Andrzeja Struga z 1922 roku, w której autor podejmował tematykę wojenną i poruszał problematykę nierówności społecznej. Jednocześnie jest to pierwsza adaptacja filmowa utworu tego pisarza.

Jest to filmowa adaptacja sztuki teatralnej Włodzimierza Perzyńskiego, powstałej w roku 1926. W swojej twórczości autor ten piętnował i wyśmiewał hipokryzję mieszczaństwa, podobnie jak czyniła to Gabriela Zapolska.

Jest to pierwsza ekranizacja obyczajowej powieści panoramicznej „Ziemia obiecana” Władysława Reymonta. Pierwotnie pozycja ta publikowana była – w latach 1897–1898 – w dzienniku „Kurier Codzienny”. W roku 1899 została wydana jako w postaci książkowej. Filmowa adaptacja różni się nieco od literackiego pierwowzoru.