Nałożone na Jugosławię przez ONZ sankcje gospodarcze pogłębiają rozpad gospodarki tego kraju, w konsekwencji czego w szpitalach brakuje leków i żywności. Jeden z lekarzy kliniki psychiatrycznej, w proteście przeciw nieludzkim warunkom życia chorych, postanawia zamknąć zakład, a pacjentów odesłać do ich byłych domów lub gdziekolwiek, gdzie znaleźliby choćby tymczasowe schronienie. Wykorzystując fakt, że wśród pacjentów jest para, która zamierza się pobrać, wyprowadza chorych na ulice Belgradu, oświadczając im, że udają się na wesele.