Choć Dom wygranych na purytańskich fundamentach nie stoi, wizyta w prowizorycznym królestwie grzechu i rozpusty jawi się jako całkiem zabawna komedia Z-Z-Z – Zobacz, Zaśmiej się, Zapomnij.
przeczytaj recenzję
Alethea Jones nakręciła kino antydepresyjne, miligramową tabletkę szczęścia na poradzenie sobie z problemami dzieci i męża. Wszystko z uśmiechem na ustach, ale bez głośnego parskania śmiechem.
przeczytaj recenzję
Sława jest filmem, wręcz o kafkowskim bohaterze, który udowadnia nam bez chodzenia w koło, jak bycie w dobrym w świecie utrudnia życie, a wręcz może je zniszczyć.
przeczytaj recenzję
Na pokuszenie to umiejętne połączenie kilku gatunków od czarnej komedii po thriller, co daje nam Jane Austin, która zwątpiła w swój romantyzm.
przeczytaj recenzję
Film staje się postkolonialnym traktatem o naturze i plemienności – humanistyczno-nihilistycznym wywodem, dywagującym nad esencją męskości.
przeczytaj recenzję
Niemiłość to film, który bez skrupułów pokazuje jak miłość zamienia się w nienawiść i do czego człowiek jest zdolny. I w smutny sposób pokazuje, że wejście w nową relację niczego nie rozwiązuje.
przeczytaj recenzję
To produkcja udająca delikatne i niewinne kino z wariackim pomysłem z Sundance, jednak ma poważny filozoficzny podkład i przemierzamy razem z duchem wiele hektarów smutku.
przeczytaj recenzję
To film, który nie trzyma się kurczowo swojego gatunku i prócz szorstkiego kryminału, pokazuje układ zamknięty i złą kondycję Kairu. Film z szeroko otwartymi oczami, zasmucony tym, co widzi.
przeczytaj recenzję