Esensja

Poza szatanem — Bruno Dumont kontynuuje w „Poza szatanem” swoje rozważania o miejscu religii w świecie bez Boga oraz o formach, w jakich przejawia się współczesna duchowość. przeczytaj recenzję

V ostatke nadezhdy — Reżyser „Resztki nadziei” Władisław Sokurienko udowodnił, że pojęcie o robieniu filmów ma całkiem spore. przeczytaj recenzję

Faust — Każdy, kto uważnie przeczytał „Fausta”, nie zwątpi, że diabeł na ekran filmowy przywędrował prosto z tragedii Goethego. przeczytaj recenzję

Kupiliśmy zoo — Film winien spodobać się młodszym dzieciom, bo wiele w nim interesujących zwierzątek. Ale przecież od tego jest prawdziwe zoo. przeczytaj recenzję

Koń turyński — „Koń turyński” nie oszczędza widza, pozostawiając mu niewiele punktów zaczepienia, ale jednocześnie wciąga już od pierwszej, brawurowej sekwencji z pędzącym powozem, aż do gorzkiego końca. przeczytaj recenzję

Kac Wawa — Wiele złej woli potrzeba, by nie dostrzec w „Kac Wawie” Łukasza Karwowskiego filmowej epopei miejskiej, silnie czerpiącej z poezji Charlesa Baudelaire’a. przeczytaj recenzję

Wyspa skazańców — „Wyspa skazańców” to zastrzyk norweskiej surowości. To oparta na faktach historia pewnej wyspy, na której dzieją się rzeczy bulwersujące i kontrowersyjne. Świetnie podane skandynawskie kino. przeczytaj recenzję

Igrzyska śmierci — „Igrzyska” świetnie się ogląda, nie są łopatologiczne, nie żerują na tanich emocjach, sprawiają, że widz faktycznie kibicuje głównej parze, dawkują dobrze adrenalinę i, uwaga, uwaga – nie męczą. przeczytaj recenzję

Portret o zmierzchu — Można próbować odczytać „Portret o zmierzchu” jako manifest współczesnego feminizmu. W końcu pod filmem podpisały się dwie kobiety. przeczytaj recenzję

Ostatnia miłość na Ziemi — „Ostatnia miłość na Ziemi” to intrygujący swym nostalgicznym charakterem obraz miłości idealnej, nakrapiany ponurymi barwami. przeczytaj recenzję