Esensja

Druhny — Określaną mianem damskiego „Kac Vegas” komedię „Druhny” Paula Feiga ze wspomnianym filmem łączy jedynie motyw ślubu. Zasadniczo to opowieść o przyjaźni, doprawiona grubą warstwą sytuacyjnego humoru. przeczytaj recenzję

Zagubiony — „Zagubiony” Akana Satajewa – wielkiej nadziei kazachstańskiego kina (nie tylko akcji) – intrygująco się zaczyna, znakomicie rozwija i, niestety, schematycznie kończy. przeczytaj recenzję

Captain America: Pierwsze starcie — Film, choć zapowiadał się na zupełnie przeciętne kino akcji, został pomyślany tak, żeby humor niweczył zapędy pretensjonalności, a dystans czynił z akcji dobrą zabawę. I nic ponad to. przeczytaj recenzję

Igla. Remix — W dwudziestą rocznicę śmierci Wiktora Coja kazachstański reżyser wrócił do swego najsłynniejszego dzieła i stworzył jego nową wersję, której dorzucił podtytuł „Remix”. przeczytaj recenzję

Kret — „Kret”, mimo o wiele ciekawszego punktu ujęcia i przestrzeni na dużo lepszy film, nie pozostawia w widzu więcej niż pozostawiała „Rysa” Michała Rosy. przeczytaj recenzję

Pan Popper i jego pingwiny — Dorośli na filmie się wynudzą, a – jak dowodzi przykład mojej czteroletniej córki – i dzieci nie będą zachwycone. przeczytaj recenzję

Volchiy sled — Kazachstańskie filmy sensacyjne mogą liczyć na największe zainteresowanie poza granicami kraju. Nie wszystkie na to zasługują. Na szczęście „Wilczy ślad” Huata Ahmetowa jest chwalebnym wyjątkiem. przeczytaj recenzję

Kubuś i przyjaciele — „Kubuś i przyjaciele” to triumfalny powrót do estetyki i ducha książek Alexandra Alana Milne’a. przeczytaj recenzję

Naznaczony — Efekt jest taki, że „Naznaczony” to film na raz, ale z pewnością w sali kinowej, bo to w końcu jednak horror. przeczytaj recenzję

Debiutanci — „Debiutanci” Mike’a Millsa to film pod pewnymi względami rewolucyjny, a dla tych, którzy poddali się wizji Larsa von Triera z „Melancholii”, wręcz obowiązkowy. przeczytaj recenzję