Esensja

Palacz — Bałabanow, nawet jeśli opowiada historię fikcyjną, zawsze jest ona bliska prawdopodobieństwa. Jak chociażby w przypadku „Palacza” – wstrząsającego dramatu o Rosji i Rosjanach lat 90. ubiegłego wieku. przeczytaj recenzję

Skrzydlate świnie — Istnieje obawa, że kibice nie tylko nie podzielą entuzjazmu wywołanego widokiem nadobnego zadka Pawła Małaszyńskiego, ale i w filmie o swoim środowisku – po prostu nie odnajdą siebie. przeczytaj recenzję

Chloe — Pozytywne wrażenie psuje finał, tyleż przewidywalny, co niewiele wnoszący. Może i zgodny z konwencją thrillera, ale wydaje się, że ambicje Egoyana były nieco większe. przeczytaj recenzję

Policja zastępcza — „Policja zastępcza” eksploatuje formułę buddy cop movie w tonie pół serio. Broń częściej bywa drewniana niż zabójcza, a partnerzy strzelają głównie śmiechem. przeczytaj recenzję

Amerykanin — Stracone szansy, żal i obsesyjny strach przed przeszłością czynią z „Amerykanina” refleksyjną przypowieść o charakterze moralnym, ale nie edukacyjnym. To właśnie takie kino dociera do serca. przeczytaj recenzję

Jarosław - Książę Rusi — Przesłanie dzieła jest nad wyraz proste i jasne: Ruś zawdzięcza swą wielkość nie przybyszom z zewnątrz, zawsze tylko wykorzystującym ją i jątrzącym, ale własnej sile i jedności. przeczytaj recenzję

Hej, skarbie — Siłą filmu Danielsa jest to, że wyrasta on ponad afrocentryczne „kino czarnych” proponowane przez wczesnego Spike′a Lee, Johna Singletona czy braci Hughes. przeczytaj recenzję

RED — Dobrze, że powstają rozrywkowe filmy ze starszymi bohaterami, bo młodzi mogą się od nich tylko uczyć. Porzekadło to stare, ale jare. „RED” w sumie podobnie. przeczytaj recenzję

Aż po grób — Choć pogrzeb był wystawny, to od początku dało się odczuć, że trumna jest pusta. przeczytaj recenzję

Wesołkowie — Wbrew tytułowi, „Wesołkowie” Feliksa Michajłowa nie są bezpretensjonalną komedią, która ma na celu jedynie rozbawienie widzów. przeczytaj recenzję