Esensja

Good Night and Good Luck — Reżyser eksponuje sens dążenia do celu: porażka w jego osiągnięciu nie oznacza, że przegraliśmy, bo nagrodą może okazać się życie bez pęt moralnych i społeczno-politycznych. przeczytaj recenzję

Czeski sen — Panowie Vít Klusák i Filip Remunda, para zachwyconych sobą debiutantów od „Czeskiego snu”, nie powinni zapominać w swej kampanii „zachęcania przez zniechęcanie”, że zwracają się do recenzentów. Błąd. przeczytaj recenzję

Capote — Co może się wydawać śmieszne, ten znakomity film posiada cały szereg podstawowych usterek natury warsztatowej. przeczytaj recenzję

Zejście — W „Zejściu” dokłada się więcej starań do montażu, lepiej fotografuje, kładzie dużo większy nacisk na stronę techniczną oraz sporo wyciska z zalet, jakie miał „Dog Soldiers”. przeczytaj recenzję

Jazda — Sverak z ciepłą ironią odnosi się do rodzimych realiów świeżo upieczonej demokracji. przeczytaj recenzję

Spacer po linie — I tak, jak muzyka pomagała funkcjonować artyście, tak ratuje reżysera filmu, Jamesa Mangolda, ożywiając przedstawioną historię rytmem, emocjami i napięciem. przeczytaj recenzję

Sophie Scholl – Ostatnie dni — O ile z wiarą w główną bohaterkę nie ma problemów, to z jej „ostatnimi dniami” jest dużo gorzej. Niestety jej losy nie należały do szczególnie łatwego do przeniesienia na ekran materiału. przeczytaj recenzję

Jak w niebie — Mark S. Waters i jego ekipa należą widocznie do kinowych iluzjonistów, bo zapominając o potknięciach, można poczuć się po seansie ich nowego filmu naprawdę “Jak w niebie” komedii romantycznych. przeczytaj recenzję

Pani Zemsta — Trzeba dość prężnej wyobraźni i sporej dozy życzliwości wobec Koreańczyka, żeby z owej kolorowej sadzawki wyłowić ważkie treści i nadać im spójną formę. przeczytaj recenzję

Siostry — “Siostry” rewolucją nie są, ale wyróżniają się na tle innych produkcji obyczajowych, ponieważ ich autorzy mieli coś do powiedzenia i w rezultacie powiedzieli to bez mdlącej słodyczy. przeczytaj recenzję