Bajka to ładna, bo są dwaj herosi, przyjaźń, podła królowa i upiorny las. Nie brak zmagań z siłami zła w rzeczywistości umiejscowionej „za górami, za lasami”.
przeczytaj recenzję
Od lat leczę się w ciemnej sali u skrajnego ekscentryka Tima Burtona. Z oschłości serca, z pogardy i nienawiści. Z lęków i zwidów, z nierzeczywistości, która grozi nam wszystkim.
przeczytaj recenzję
Zorro walczy o wolność, stając się symbolem nierzeczywistych ideałów, ale jednocześnie zostaje przedstawiony jako zabawna, przestarzała, choć rozbudzająca wyobraźnię postać.
przeczytaj recenzję
Świetny, rozrywkowy obraz, w którym napierdzielają się cyborgi w bojowych zbrojach, w świetnie zbudowanym mieście przyszłości, z fajowskimi pojazdami, w rytm wypasionej techniawy.
przeczytaj recenzję
Wesela i pogrzeby w tradycjach znajdują się w pewnej, że tak powiem, opozycji. Tim Burton jednak, jak zwykle gnany swymi fantazjami, ma to za nic. W „Gnijącej pannie młodej” wszystko stoi na głowie.
przeczytaj recenzję
Haneke bagatelizuje potencjał tkwiący w skorelowaniu składników dwóch konwencji. Nie szuka wypadkowej płynącej z ich zderzenia, ale upiera się przy strukturach kina psychologicznego.
przeczytaj recenzję
Zawiera sporo niesamowitych pomysłów, kilka dziwnych postaci i zupełnie niezwykły klimat, który sprawia, że pamięta się go jeszcze długo po wyjściu z kina. Polecam go gorąco.
przeczytaj recenzję
Włos się jeży na głowie. Bynajmniej nie ze strachu. Zęby zgrzytają. Na pewno nie z przerażenia. Po 97 minutach seansu pozostaje jedno pytanie: Co ugryzło Wesa Cravena, że nakręcił „Przeklętą”?
przeczytaj recenzję
Jest to kolejny w ostatnich latach przyzwoicie zrobiony slasher – z czytelną fabułą, z przyzwoitą grą aktorską, dobrym tempem akcji oraz stojącymi na wysokim poziomie efektami specjalnymi i zdjęciami.
przeczytaj recenzję
Bronią się nastrojowe zdjęcia i kapitalne aktorstwo całego zespołu. Lekkości dodaje wątek granego przez Tima Rotha detektywa, mającego sprowadzić zbiegłego z planu aktora z powrotem na miejsce.
przeczytaj recenzję