FILM

Green Book — „Green Book” Petera Farrelly’ego to obraz, który jest niemal skrojony pod zbliżający się sezon prestiżowych nagród. przeczytaj recenzję

Loveling — Pogodna opowieść o potędze rodziny inkrustowana gagowymi wręcz humorystycznymi wrzutkami, jak choćby ta ukazująca gehennę korzystania w domu, z którego zaczynają sukcesywnie ubywać kolejne kluczowe elementy, jak drzwi i ściana nośna. przeczytaj recenzję

Fatum Elizabeth — Co jednak najbardziej zaskakujące, tę ambitną porażkę, bo tak należałoby określić ów tytuł, ratuje rola Abbey Lee w roli perfekcyjnej porcelanowej lalki – zabawki w rękach obrzydliwie bogatego, utalentowanego mężczyzny. przeczytaj recenzję

Niepoczytalna — Takich produkcyjniaków emitowanych późną porą w rozlicznych telewizjach jako „ramówkowe upychacze” jest na pęczki. Niewykluczone, że koncept reżysera polegał właśnie na żonglowaniu śmieciowymi konwencjami. przeczytaj recenzję

Nieposłuszne — „Nieposłuszne” Sebastiana Lelio to osadzona w hermetycznym środowisku ortodoksyjnych Żydów uniwersalna opowieść o samostanowieniu i prawie do wolności wyboru. przeczytaj recenzję

Neapol spowity tajemnicą — Gdyby zdjąć z tego tytułu całą gatunkową oprawę, będzie to też całkiem autentyczna i poruszająca wypowiedź o potędze miłosnego uniesienia, które plącze zmysły uniemożliwiając odróżnienie fikcji od rzeczywistości. przeczytaj recenzję

Na plaży Chesil — Przede wszystkim jednak jest to przeszywający melodramat o stracie, żalu z tytułu wypowiedzianych słów oraz niespełnieniu – tak w miłości, jak i w obszarze społecznego awansu. przeczytaj recenzję

W cieniu drzewa — „W cieniu drzewa” jest udaną odtrutką od amerykańskiej konfekcji, oferującą sposób opowiadania daleki od tego, czego możemy się spodziewać. przeczytaj recenzję

Twój Simon — Nie da się też ukryć, że z seansu wyjdziemy z uśmiechem na ustach. Takie kino, pełne pozytywnych emocji, też jest potrzebne. przeczytaj recenzję

Przemiana — Niezależnie od tego, mając na uwadze dobrze dobraną ścieżkę dźwiękową, montaż (w szczególności w rozbudowanej sekwencji inicjacji protagonistki) film dobrze się ogląda, jeśli tylko weźmiemy w nawias absurdalność głównego motywu fabularnego. przeczytaj recenzję